گروه كوهنوردي دنا اصفهان

کوه ها وسیله اند،انسانیت نهایت است. هدف رسیدن به اوج قله ها نیست بلکه ارتقای انسان است. والتر بوناتی

چهارشنبه 6/9/87

 

معرفی استان ایلام

چشمه ها:

از دیگر منابع طبيعی كردشكري استان ایلام چشمه ها  هستند که معمولاً در دامنه ارتفاعات جریان دارند . با توجه به شرایط طبیعی تعداد چشمه ها در مناطق کوهستانی زیادتر و در نواحی جلگه ای کمتر است . ولی از تعداد واقعی چشمه ها آماری در دست نیست .معمولاً از آب چشمه به عنوان آب زراعی استفاده می شود و چنانچه آب چشمه زیاد باشد ، چشمه به طور مستقیم به باغ ها ، و مزارع هدایت می شود بعضی از چشمه ها معمولاً به وسیلة آبراهه هایی که در مجموع رودهای کوچکی را تشکیل می دهند و در اصطلاح محلی به آنها " گلال " گفته می شود ، به منظور آبیاری کشتزارها به سوی روستاها هدایت می شوند .مهمترين چشمه هاي استان با قابليت جذب حداقل جمعيت به قرار زير ميباشند:

چشمه آبگرم دهلران: در فاصلة 3 کیلومتری شهر دهلران چشمة آب گرممی با خواص گوگردی قرار گرفته که از اهمیت ویژه ای برخوردار است . در چند سال گذشته هم با تجهیز آن و سرو سامان گرفتن این آبگرم در جذب گردش هر چند اندک اقداماتی مثبت انجام گرفته است .

 دریاچه ها :


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 6:49  توسط Dena 

چهارشنبه 29/8/87

 

بام قشم

در بخش غربى جزيره و در حد فاصل روستا بندر سلخ (در جنوب) و روستاى طبل (در شمال)، ارتفاعات موسوم به بام قشم قرار دارد. بام قشم فلاتى نيمه مرتفع است که گسترده‌ترين بخش مرتفع جزيره را تشکيل مى‌دهد و چشم‌انداز بى‌نظيرى را مى‌توان از فراز آن شاهد بود.

بخش‌هاى مرتفع به‌طور عمده از سنگ آهک سخت ـ که شامل پوسته‌هاى صدف فراوان است ـ تشکيل شده و در دامنه‌ها و حاشيه‌هاى ارتفاعات، ماسه سنگ سست همراه با مارن و سيلت مشاهده مى‌شود که به شدت فرسايش يافته‌اند.

يکى از راه‌هاى خوب دسترسى به بام قشم از کنار روستاى طبل مى‌گذرد که از انتهاى مسير ماشين‌رو، پس از حدود 15 دقيقه پياده‌روى و صعود از دامنه‌ها مى‌توان به سطح فلات دسترسى پيدا کرد. در اينجا بقاياى يک روستاى ويران شده نيز وجود دارد که اهالى منطقه آن را کلات کشتار مى‌نامند و دليل اين نامگذارى روشن نيست. آثارى از ديوارهاى قديمى بسيار منظم، محوطه‌هاى زندگى، قطعات سنگى پرداخت شده، چند فضاى بسته نسبتاً سالم شبيه به آغل حيوانات يا انبار و ساختارى شبيه شبکه‌هاى زهکشى يا فاضلاب در اين ويرانه‌ها مشاهده مى‌شوند. همچنين قطعاتى از سفال و خشت پخته که احتمالاً مربوطه به دوران اسلامى است در ميان ويرانه‌هاى يافت مى‌شود.

نکته جالب، استفاده از سنگ آهک سخت در سازه‌هاى اين منطقه است که از همان لايه‌هاى آهکى ارتفاع فلات تأمين شده است.

منظره جنگل حرا از بالا، سواحل شمالى خليج فارس و مناظر بديع فرسايشى در جنوب فلات (که از جاذبه‌هاى اصلى ژئوپارک قشم است و آن را دره تنديس‌ها ناميده‌اند) از چشم‌اندازهايى است که مى‌تواند ساعت‌ها انسان را برفراز بام قشم به تماشا و تفکر وادار نمايد و چه بسا پا را از اين حد فراتر گذاشته و با اطراق شبانه در اين محل، ضمن استفاده از هواى ملايم آن به رصد ستارگان نيز مشغول شد.

در بام قشم، يک آب‌انبار (برکه) سنتى براى جمع‌آورى و نگه‌دارى آب باران وجود دارد و در بخشى از آن نيز انبوه درختان تنومند ديده مى‌شوند.

گفته مى‌شود در گذشته، مردم روستاهاى پيرامون بام قشم در فصل تابستان براى فرار از شرجى و گرما به اين منطقه روى آورده‌اند.

غار نمک

جزيره قشم از طريق تنگه کلارنس Clarence يا خورخوران از سواحل ايرانى جدا شده است. مرتفع‌ترين منطقه جزيره قشم، کيش کوه با ارتفاع تقريبى 390 متر از کوه نمک تشکيل شده است که به کوه نمکدان نيز معروف است.

 مشخصات زمين شناختى خليج فارس و جزيره قشم نشان مى‌دهد که:

خليج فارس دريايى حاشيه‌اى (Marginal) است که توسط هرمز با اقيانوس هند ارتباط مى‌يابد. از نظر زمين‌شناسى ساختمانى، خليج فارس يک چاله تکتونيکى است که به اواخر پليوسن تا پليستوسن تشکيل شده و درنتيجه تداخل چين‌خوردگى‌هاى زاگرس و چين‌خوردگى‌هاى عربى شکل امروزى را پيدا کرده است. اغلب جزاير و تپه‌ماهورهاى زيردريايى نيز در اثر بالا آمدن گنبدهاى نمکى تشکيل شده‌اند.

بررسى وضعيت زمين‌شناسى ساختمانى و جنس زمين‌هاى تشکيل‌دهنده جزيره قشم نشان مى‌دهد اين جزيره تاقديس عظيمى است که محور آن منطبق بر محور طولى جزيره مى‌باشد و به آخرين حرکات چين‌خوردگى زاگرس مربوط است. در داخل جزيره چين‌خوردگى‌هاى درهمى وجود دارد که حاکى از حرکات تکتونيکى جوان‌تر است. عملکرد گسل‌هاى فعال با امتداد شمالى‌ ـ جنوبى بالا‌ آمدن تدريجى گنبد نمکى نمکدان و حضور پادگانه‌هاى دريايى مؤيد اين نظر است.

سازند هرمز قديمى‌ترين سازند موجود در جزيره قشم است که در بخش غربى آن به‌صورت گنبد نمکى نمکدان برونزد دارد.

گنبد نمکى نمکدان تنها گنبد نمکى در جزيره قشم است که از ميان دماغه جنوب، تاقديس سلخ و دماغه شمال غربى تاقديس باسعيدو بالا آمده است و در نقشه تقريباً دايره‌اى شکل و به قطر 7 × 5/6 کيلومتر است. بام گنبد توپوگرافى نامنظم دارد و ديواره آن بسيار پرشيب است.

در بخش جنوبى گنبد نمکى نمکدان، غارهاى نمکى (Salt Caves) بسيار زيبا و شگفت‌انگيزى وجود دارند.

غار نمک در بخش جنوبى جزيره و در منتهى‌اليه غربى آن قرار گرفته است. دهانه غار رو به جنوب است و تا ژرفاى حدود 20 مترى آن با نور روز روشنايى دارد. ژرفاى غار نزديک به 100 متر، فرازاى آن بين 3 تا 10 متر و پهناى متوسط غار 5 متر است. اندازه‌هاى ذکر شده در زمان‌هاى مختلف دستخوش تغيير مى‌شود و دليل آن ميزان بارندگى، نفوذ آب و انحلال و تبلور نمک است.

شکل کل مسير غار به‌صورت يک کمان کاملاً خميده است و از حدود 30 مترى ژرفاى آن پيچش مسير به سمت چپ آغاز مى‌شود و پس از طى حدود 20 متر و رسيدن به يک فضاى نسبتاً وسيع، مجدداً پيچشى به سمت چپ صورت مى‌گيرد. اين نقطه بلندترين قسمت سقف غار است.

ديواره ورودى غار تشکيل شده است از نوارهاى رنگارنگ نمک و لايه‌هاى مختلفى از کانى‌هاى آهن‌دار ـ مانند هماتيت و اوليژيست ـ همچنين در مدخل غار آبگير يبه طول بيست متر مشاهده م‌شود که ميزان آب آن وابسته به ميزان نزولات جوى و متغير است. استلاکتيت‌ها و به ندرت استلاگميت‌هاى نمکى از اولين پيچش‌ غار قابل مشاهده هستند و به‌تدريج تعداد آنها افزايش مى‌يابد. متأسفانه تعدادى از استلاکتيت‌هاى زيباى اين غار تخريب و شکسته شده‌اند، به احتمال زياد اين کار توسط بازديدکنندگان و برخى از اهاى بومى جزيره به‌منظور تهيه نمک‌طعام با کيفيت بالا صورت گرفته است.

از نيمه غار تا انتهاى آن زيبايى غار را کف‌پوشى از نمک کريستاله دوچندان نموده است و در نزديکى ديواره‌ها، اتصال استلاکتيت‌ها و استلاگميت‌ها با يکديگر. ستون‌ها و ستونک‌هاى زيبايى را پديد آورده است.

در نزديکى دهانه غار نمکى چند دهانه ديگر نيز قابل مشاهده است که ژرفاى آنها از چند متر تجاوز نمى‌کند و پهنا و بلنداى محدودى دارند. ديواره اين قبيل حفره‌ها پوشيده از رسوبات گل‌کلمى نمک است.

چشمه نمکى مجاور غار نمکى، حاصل نفوذ آب‌هاى سطحى مربوط به بارندگى به داخل مجرا‌ها و کانال‌هاى گنبد نمکى نمکدان است. اين آب‌ها پس از نفوذ به داخل گنبد و حل‌کردن مقادير زياد نمک و ديگر مواد قابل انحلال، به شکل چشمه ظاهر مى‌شوند. آب اين چشمه محلول فوق اشباع نمک است و به‌همين دليل رسوب‌گذارى و تبلور نمک در حاشيه مسير اين چشمه به‌ وفور مشاهده مى‌شود و حاصل آن را مى‌توان به‌صورت نوارى سفيد رنگ از دوردست مشاهده نمود. در بستر سرخ‌رنگ اين چشمه، رسوبات گل‌ اخرا مشاهده مى‌شود که حاوى ترکيبات اکسيد آهن به‌خصوص هماتيت است. در اين ناحيه شکل‌هاى بسيار زيبايى از نمک قابل مشاهده است، از جمله:

پليگون‌هاى نمک (با قطر 30 سانتى‌متر تا يک متر)،

تيغه‌هاى نمکى بسيار تيز و برنده،

شکل‌هاى گل‌کلمى و قلوه‌اى، رشته‌هاى ذره‌بينى؛

بلورهاى خودشکل نمک

از دل کوه نمکدان و از ميان غار يک جريان آب زيرزمينى دائمى مى‌جوشد و راه خود را به خارج مى‌گشايد که پس از حل کردن نمک در مسير حرکت خود، به‌صورت چشمه‌ در دامنه کوه ظاهر مى‌شود و در گودال مقابل خود حوضچه‌اى طبيعى به‌وجود مى‌آورد. منظره اين حوضچه از دور همچون سطح وسيعى انباشته از برف زمستانى ديدنى است. اين چشمه در تمام فصل‌هاى سال جريان دارد.

نمک موجود در غار کوه نمکدان از بهترين نوع نمک سر سفره شناخته شده و در ترکيب آن عناصر ديگرى (همچون منيزيم) وجود دارد. به‌همين دليل مى‌تواند به‌عنوان نمک طبى به‌ويژه براى مصرف ورزشکاران حرفه‌اى ـ استخراج و به‌صورت کپسول مصرف شود.

نظير غار نمک جزيره قشم در کمتر نقطه‌اى از ايران و جهان ديده شده است. تحقيقاتى که اخيراً بر روى فضاى داخلى غار نمکدان انجام شده نشان مى‌دهد که اين غار داراى قابليت ويژه‌اى است که باقى‌ماندن و تنفس در آنها مى‌تواند به بهبود بيماران مبتلا به آسم و ناراحتى‌هاى تنفسى کمک کند. اما تحقيقات انجام شده اخير، حقايق تازه‌اى را بازگو مى‌کند.

در بهار سال 1384، يک گروه دانشمند زمين‌شناس از کشور چک، به همران استادان بخش زمين‌شناسى دانشگاه شيراز وارد جزيره قشم شدند تا مطالعات خود را در زمينه‌هايى چون تعيين نرخ فرسايش، زمان بالا‌آمدن کوه نمک و سن‌يابى گنبد نمکى جزيره قشم به‌ اجرا درآوردند. دکتر پرژى بوروتانز به همران 4 پژوهشگر دانشگاه چارلز پراگ (کشور چک) پس از بررسى‌هاى اوليه غار نمک جزيره قشم در اظهارنظرى گفت: ”از اين غار، حدود 5100 متر آن شناسايى شده و با همين طول مى‌توان گفت که به‌عنوان دومين غار بزرگ نمک جهان قطعيت دارد. با ادامه تحقيقات در آينده، شايد بتوان به اين نتيجه رسيد که اولين و بزرگ‌ترين غار نمک جهان باشد.“

 يک سال بعد، با شناسايى بقيه مسير، معلوم شد که غار نمک قشم حدود 6400 متر درازا دارد و به اين ترتيب طولانى‌ترين غار نمک جهان به‌شمار مى‌رود.

+ نوشته شده در  ساعت 8:51  توسط Dena 

چهارشنبه 22/8/87

 

ده قله خطرناک جهان برای صعود

1-  آناپورنا ، نپال مركزي (8091 متر)

در اين كوه كه دهمين قله بلند جهان است، حدود 130 كوهنورد به اين قله بهمن خيز صعود كرده اند. اما 35 نفر از آنها جان باخته اند. آناپورنا با 41% مرگ و مير بالاترين ميزان مرگ را ميان قله هاي جهان دارد.

2-  نانگاپاربات ، كشمير

اين قله "آدم خوار" ناميده مي شود. اين هيولاي صخره اي در كشمير خط الراس هاي سنگي و يخي بي شماري دارد. نهمين قله بلند جهان است و ضلع جنوبي اش بلندترين يال را در بين كوههاي زمين داراست. قبل از اينكه Herman Buhl در سال 1953 آن را فتح كند 31 نفر در آن جان باختند.

3-  سيلوا گرانده، آند پرو 6344 متر

در 1985 جو سيمپسون و سيمون ياتس كه سفرنامه شان در كتاب و فيليمي به نام Touching the Void منتشر شد، از يال غربي سيوال گرانده سعي  كردند صعود كنند. صعودي كاملا عمودي كه هيچگاه كامل نشده بوده است. آنها به قله رسيدند اما طي فرود پاي سيمپسون شكست. آنگاه ياتس كه با طناب سيمپسون زخمي را پايين كشيد، بالاي يك صخره از ديدرسش خارج شد. پس از گذشت يك ساعت با طناب ور رفتن سيمپسون نتوانست خودش را نجات دهد، ياتس طناب را بريد. بطور باورنكردني اي سيمپسون پس از سقوط از بيش از 30 متر زنده ماند. او درون يك يخشكاف افتاد. طي  سه روز او با برف هاي ذوب شده ادامه حيات داد و لنگان لنگان پنج مايل را تا كمپ رفت و ياتس كه كمي قبل از او رسيده بود به گمان اينكه سيمپسون مرده است مي خواست كمپ را ترك كند.

4-  K2 ، مرز پاكستان و چين ، 8610 متر

K2 دومين كوه بلند جهان است كه شهرت بدي دارد مخصوصا در رابطه با زنان كوهنورد. اولين زني كه به قله رسيد كوهنورد مشهور لهستاني Wanda Rutkiewicz بود كه در ژوئن 1986 به قله رسيد. در 18 سال بعد از آن تمام پنج زن كوهنورد كه قله را صعود كرده اند كشته شده اند. سه نفر طي فرود از K2 كشته شدند، دو تاي ديگر در كوه هاي همسايه اش جان خود را از دست دادند. Rutkiewicz نيز كمي پس از آن در 1992 در كانچنجونگا كشته شد. اين نفرين سرانجام در 2004 بوسيله Edurne Pasaban شكسته شد كه تا امروز زنده است.

5- كانچنجونگا، مرز ميان هند و نپال (8586 متر)

كانچنجونگا به خاطر دوري اش در نپال و دسترسي مشكل آن از هند، صعود كنندگان بسياري ندارد. در 1999 Joe Brown و George Band اولين بار اين قله را صعود كردند. در 1991 جسد اولين دو زن صعود كننده در پاي ديواره اصلي پيدا شد. در 1992 Wanda Rutkiewicz پس از اينكه از فرود در توفان قريب الوقوع اجتناب كرد در قله مرد. در 1995 نيز دو كوهنورد به همراه شرپايشان در كوه ناپديد شدند. بهمن و سرماي وحشتناك، اين كوه را از مرگبارترين كوههاي جهان كرده است.

6-  ماترون، مرز ميان سوئيس و ايتاليا، 4498 متر

اين روزها خطر اصلي در ماترون شهرتش است و اشتياق بيش از حد توريست ها براي انداختن سنگ هاي شل بر روي سر صعود كنندگان ديگر.

7-  اورست، مرز ميان نپال و چين 8848 متر

با توجه به عظمت و بلندي سايه افكن آن، آسان است كه فرض كنيم مرگبارترين كوه جهان است. اما با توجه به تعداد زيادي كه هر روزه  براي صعود به آن اقدام مي كنند، تنها 9% مرگ و مير دارد.

در سال 1996 فصل صعود، 15 نفر هنگام پايين آمدن از قله مردند و اين سال مرگبارترين سال تاريخ اورست بود. فقط هشت نفر از آنها در 11 مي مردند.

8- كوه واشنگتن ، ايالت همامپشير در جنوب انگلستان، 1917 متر

آب و هواي بسيار متغير، توفان و تندرهاي دريايي بسيار شديد و رگبارهاي يخي تابستاني  جان بيش از 100 نفر را تا به حال گرفته است. دماي هوا در قله به 50- درجه فارنهايت مي رسد. در حقيقت قوي ترين بادي كه تا به حال اندازه گيري شده روي اين قله بوده است. تندبادي با 231 مايل بر ساعت.

9-  دنالي، آلاسكا (6194 متر)

اين كوه مستعد زلزله است. تركيب ارتفاع زياد و عرض جغرافيايي زياد بيماري ارتفاع را بسيار بيشتر و سريعتر مي كند. (در خط استوا، قله اي با اين اندازه نيمي از اكسيژن سطح دريا را دارد؛ به  خاطر عرض جغرافيايي، درصد اكسيژن در دنالي خيلي كمتر از اين است.)

10-  كوهستان فوجي، ژاپن (3776 متر)

گاهي لازم نيست كوهي براي خطرناك بودن خيلي بلند باشد. براي مثال فوجي را در نظر بگيريد. در پاي آن دريايي از درخت، انبوه بي شماري از سرو، كاج و شمشاد  است كه تنها مكاني مي باشد كه گدازه هاي آتشفشاني فوران عظيم 1707 به آنجا راه نيافتند. اين جنگل كه به نام Aokigahara مشهور است بين ژاپني ها مكان مقدسي است و بي نقص براي  مردن.  شايعات در باره چوبهايش زياد است: محلي ها از زمين هاي مغناطيسي صحبت مي كنند كه عمليات جستجو و نجات را منحرف مي كند؛ گفته مي شود جنگل داراي مار، سگ هاي وحشي و ارواح خبيث است.

                                                                                              ترجمه از محبوبه خبوشانی

+ نوشته شده در  ساعت 8:52  توسط Dena  | 

چهارشنبه 22/8/87

 

جنگل دریایی حرا (HARRA) زیستگاه امن پرندگان مناطق گرمسیری

گونه حرا که نام علمی آن به حکیم و فیلسوف ایرانی ابو علی سینا (Avicennia Marina ) نسبت داده می شود ، درختانی در اندازه های 3 تا 6 متر با شاخ و برگ سبز روشن هستند.

حرا درختی است آب شورزی که هنگام مد آب دریا تا گلوگاه در آب فرو می رود. با خاصیت تصفیه ای که در پوست این درخت وجود دارد، بخش شیرین آب دریا را جذب و نمک آن را دفع می کند . درخت حرا در حقیقت یک کارخانه آب شیرین کن طبیعی و خدادادی است .

در تنگه خوران ، بین جزیره قشم و بخشی از استان هرمزگان ( فاصله بین شمال جزیره قشم و بندر خمیر) جنگل دریایی حرا در گستره ای معادل 200 کیلومتر مربع پدید آمده که از تنوع زیستی بالایی برخوردار است .جنگل حرا به دلیل مساعد بودن شرایط اکولوژی ، زیستگاهی امن برای پرندگان مهاجر از مناطق گرمسیری است . پرندگانی همچون حواصیل بزرگ ، اگرت بزرگ ، اگرت ساحلی ، حواصیل هندی ، کفچه نوک تیز ، سلیم خاکستری ، گیلانشاه ، کاکائی و ....

ناحیه جزر و مدی حرا زیستگاه مناسبی برای نرم تنان ، سخت پوستان و ماهیان پدید آورده است که منبع غذایی مهمی برای ماهیان و پرندگان وحشی هستند . ارتباط میان تولید اولیه بوم سازگان ( اکوسیسم ) حرا و تولید ماهیان ارزشمند و صدف در دیگر نواحی حاره به خوبی مشخص شده است .

بستر مرطوب حرا، محل مناسبی برای پرورش مرغان ماهی خوار دریایی و به طور مشخص ماهی خوار دریایی سفید ( اگرات آلبا ) به وجود آورده و از میان دیگر گونه ها، مرغ باران یا آبچلیک ( کارادریده) در هنگام مهاجرت از میان این منطقه عبور می کنند . این سرزمین در زمستان زیستگاه مناسبی برای تغذیه آبچلیک ها و پلوه ها است. تعداد قابل توجهی از گونه های پرندگان اروپا –آسیایی( حدود 43 گونه ماهی خوارند) که به آفریقا مهاجرت می کنند . یکی از مسیرهای مهاجرت از جنوب ایران و از میان خلیج فارس در نقطه باریک تنگه هرمز میان جزیره قشم و جزیره ابوموسی عبور می کند  مناطق جزر و مدی حفاظت شده حرا به مثابه سرزمین استراحت و تغذیه پرندگان ماهی خوار و گونه های دیگری از پرندگان مهاجر است.

دیدار از جنگل حرا خاطره ای به یاد ماندنی در اذهان دوستداران طبیعت ، آب ، هوا ، درخت و پرندگان و سکوت استثنایی باقی می گذارد.

+ نوشته شده در  ساعت 8:45  توسط Dena 

چهارشنبه 8/8/87

 

کویر سیاه کوه - محسن ادیب

کویر سیاه کوه در 40 کیلومتری شمال شهر اردکان قرار دارد . این کویر شکلی شبیه به هلال ماه دارد که در قوس درونی هلال آن سیاه کوه با ارتفاع 2050 متر قرار گرفته است . این کویر از سمت جنوب به کوه نمک و گریگون , از غرب به بیابان های نایین و نو گنبد و از شمال به ارتفاعات انارک محدود است . میانگین ارتفاع این کویر از سطح آبهای آزاد در حدود 730 متر است . به دلیل وجود مناطق مرتفع تر در اطراف , سیلاب های سطحی به سمت این کویر حرکت می کنند و به علت شوری خاک زمینهای اطراف نمک خود را پس از تبخیر در این حوضچه به جای می گذارند . 

بخش شمالی این کویر حتی در ماه مرداد نیز مرطوب می باشد (گرمترین ماه سال) در صورتی که بخش جنوبی در اواخر ماه خرداد خشک می شود.ولی در اوایل ماه شهریور مجددا مرطوب می شود. صفحات اخیر که از نوع صفحات رسی خشک فصلی هستند و مساحت آنها در حدود 51% سطح کویر است و سطح ناهموار و باد کرده با اختلاف سطحی در حدود 6-10 سانتی متر دارند .

راههای ورود به منطقه

مسیر اول , مسیر اردکان به احمدآباد و سپس جاده خاکی احمد آباد است که از کنار خط آهن می گذرد و به کویر سیاه کوه می رسد.

مسیر دوم , مسیر انارک به ایستکاه راه آهن نایین و سپس جاده خاکی کنار گذر خط آهن تا ایستگاه نو گنبد است.

 مسیر سوم , مسیر خاکی انارک به اسماعیلان و سپس سیاه کوه است .

زمینهای اطراف این کویر بشدت باتلاقی می باشند .

 کویر بافق (درانجیر)

 کویر بافق در فرو رفتگی مشرق یزد که در واقع فرو رفتگی اصلی کویر یزد می باشد قرار گرفته است .رودخانه های اصلی این کویر به بخش جنوبی وارد شده و مخروط افکنه های حاشیه ای و معمولا سفید رنگ اطراف این کویر نشان دهنده شوری قابل توجه زمینهای اطراف این کویر می باشد . طول کویر بافق در حدود 75 کیلومتر و عرض آن در حدود 20 کیلومتر بوده و مساحت آن در حدود 750 کیلومتر مربع می باشد . 60% از آن را زمینهای رسی و 40% از آن را نمکزار وسیعی پوشانده است .زمینهای رسی بخش جنوبی و شمال غربی این کویر را پوشانده اند . رودخانه های جنوبی باعث تراکم زیاد گیاهان شور زیست در قسمت جنوبی این کویر شده اند , در حالی که در قسمتهای شمالی و یا نزدیک سطح نمکزار به علت افزایش شوری زمین گیاهی مشاهده نمی شود .

نمکزاری در قسمت شمالی کویر قرار گرفته که تقریبا تمام عرض کویر را از شرق به غرب قطع می کند . سطح این نمکزار را لکه های متحد المرکزی همراه با حوزه های کوچک باتلاقی می پوشاند که در بعضی نقاط به وسیله نمک تازه پوشیده شده است . با توجه به اینکه لبه های این قشر نمکی بطور موضعی شکسته و یا اینکه به طرف بالا برگشته , می توان تصور نمود که نمکزار فعلی بر روی سطح آب فوق العاده کم عمقی شناور بوده و یا بر روی لجن اشباع شده ای بستر گرفته است . به دلیل وجود رطوبت در زیر قشر نمکی , رانندگی بر روی این کویر بشدت خطرناک و در بعضی قسمتها غیر ممکن است .

راه های ورود به منطقه

مسیر یزد به بافق از قسمت جنوبی این کویر عبور می کند.

مسیر دیگر مسیر آسفالته بافق به حسن آباد است که پس از حسن آباد مسیر خاکی می شود و به خرانق منتهی می گردد . این مسیر از حاشیه شرقی کویر عبور می کند.

+ نوشته شده در  ساعت 7:59  توسط Dena  | 

چهارشنبه 17/7/87

 

مهمترين عوارض طبيعي افغانستان

 

1. کوهها و کوهستان ها:

 مهم ترين ارتفاعات کشور از اين قرار است:

1- هند و کش (6298 متر) 2- پامير کوچک، (6281 متر دروخان) 3- بدخشان(5355 متر) 4- بابا (5413 متر، باميان) 50 سفيد خرس 6- ترغان  (3982 متر) 7- سفيد کوه (4755 متر ، سکرم) 8- نورستان 9- شاه مقصود (2773 متر) 10- مزار (3787 متر) 11- هزار جات (4101 متر، تمران) 12- بندبيان 13- چلبدالان 14- سياه کوه 15- بالا کوه (3872 متر) 19- دوشاخ (2110 متر) 20 ياه بند (2560 متر 21- چاغي


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 9:55  توسط Dena  | 

چهارشنبه 17/7/87

 

اثر طبیعی و ملی قله تفتان

مهدی معماری


اثر طبیعی ملی تفتان با مساحتی بالغ بر 218 هکتار در سال 1381طی مصوبه شماره 224 مورخ 21/3/81 شورایعالی محیط زیست به مجموعه مناطق تحت مدیریت سازمان پیوست.

موقعیت جغراقیایی

 این اثر با 3164342 تا 3166636 عرض جغرافیایی و 316204 تا 318168 طول جغرافیایی در استان سیستان و بلوچستان واقع گردیده است.

ویژگیهای منطقه:

رشته کوه تفتان به طول 12 کیلو متر و دارای قله های متعدد میباشد. سه دهانه اتشفشانی نیمه فعال که از دهانه های آن بخار؛ گازهای گوگردی دائماً در حال تصاعد می باشد چشم انداز خیره کننده ای را بوجود آورده است. گوگردی بودن منطقه از پیدایش شرایط زیستی گیاهی و جانوری ممانعت بوجود آورده است.این اثر مورد احترام اهالی منطقه بوده وکوهنوردان زیادی را همه ساله به سوی خود جلب مینماید.تفتان قله اي با ارتفاع 4050 متر در 150 كيلومتري زاهدان واقع است اين كوه آتشفشاني نيمه فعال است كه همچنان گاز گوگرد از آن خارج ميشود .تفتان از چهار مسیر صعود میشود غربی مسیر پناهگاه . شرقی روستایی ترشاب . شمالی روستایی تمین . شمال شرقی دو راهی سنگان و روستایی خنجک ماده خروجی از قله در صورتی که با آب مخلوط شود تولید اسید سولفوریک میکند so4h2 که ماده بسار خطرناکی است که به تیز آب سلطانی هم معروف است گیاه خاص منطقه بادام تلخ . پونه. درمنه . آویشن خار گلک و گرمونه که برای دل درد بسیار مفید است و تقریبا تمام ارتفاعات را پوشانده است قله تفتان معمولا برف زیادی نمی گیرد اما به طور معمول می توان گفت میزان برف آن در زمستان تا زیر زانو می باشد و در طول این سالها مشکل ترین صعود آن در سال 74 بوده به خاطر برف زیادی که منطقه را پوشانده بود حیواناتی که گهگاهی در این منطقه دیده می شوند روباه شغال گرگ و کبک است مردم این منطقه زندگی عشایری توام با زندگی روستایی دارند به طوریکه تابستان به این منطقه کوچ می کنند و در چادرهایشان زندگی میکنند جنس این چادرها که پلاس نام دارد از موی بز و کرک ساخته می شود که آب از آنها عبور نمیکند.دو دیواره به نامهای گراش خان و شصت خدا در این منطقه وجود دارد که سنگنوردان این منطقه از برای تمرینات خود از اینها استفاده می کنند که گراش خان در جاده زاهدان   به خاش است و شصت خدا در جمچین.

+ نوشته شده در  ساعت 9:53  توسط Dena 

پنجشنبه4/7/87

 

 غار گل زرد

  غار گل زرد در دشت زيبای لار واقع شده و هر ساله ميزبان كوه نوردانی است كه قصد درنورديدن ارتفاعات دماوند را دارند. سطح درون غار، پوشيده از استالاكتيت (چكيده) و استالا گميت (چكنده) است كه به شكل قنديل هايی از سقف و كف آن نمايان شده اند. همچنين سطح غار پوشيده از كربنات كلسيم است كه با روشنايی فانوس كوه نوردان كه بر آن ها می تابد، درخشندگی و شگفتی را در غار جلوه گر می سازد. درون غار، چندين حوضچه آب سرد در فاصله های گوناگون از هم وجود دارد. با آن كه سطح غار دارای شيبی تند است ولی حركت در آن بسيار آسان صورت می گيرد. غار گل زرد و محدوده دشت لار از توانايی های ارزشمند طبيعت اين منطقه است كه نه تنها برای كوه نوردان، بلكه برای شيفتگان طبيعت نيز دارای جذابيت است.

 تنگ براق مرودشت

آبادی تنگ براق كه راه دسترسی به آن از دهستان سده می گذرد محلی مناسب برای جذب ايرانگردان است. اين محل با جمعيتی اندک دارای آب آشاميدنی (از طريق چشمه سارهای محل) و قابل دسترسی مناسب است. بيشتر بازديدكنندگان تنگ براق را مسافرانی از شهرهای شيراز، آباده، اقليد و اصفهان تشكيل می دهند. تنگ براق در شمال روستايی به همين نام، در منطقه كامفيروز، تقريبا روبه روی آبشار مارگون قرار دارد. اين تنگ محل عبور يكی از شاخه های اصلی آب سد درودزن است. منطقه مورد نظر به صورت دره ای عميق و زيبا بين ديواره های صخره ای قرار دارد و قسمت انتهايی آن بن بست است. مجموعه آب های بالا دست اين منطقه با عبور از يک دشت، در شكافی عميق سرازير می شود و آبشاری زيبا پديد می آورد. در ديواره صخره سمت چپ تنگ، غاری زيبا پديد آمده است كه منشاء آهكی دارد و از سقف آن، آب به صورت قطرات باران به كف غار می ريزد. ديواره و سقف غار پوشيده از خزه است. ارتباط شيراز با تنگ براق از سه طريق امكان پذير است. از طريق منطقه كامفيروز و با عبور از دشت كامفيروز و مناطق جنگلی امتداد جاده خاكی منطقه كامفيروز به دو بلوک كمهر و كاكان و سرحد چهاردانگه متصل می شود. بعد از روستای تنگ براق، جاده بن بست است بخشی از راه آن سوی روستا به طرف تنگ، جاده ماشين رو ندارد.

+ نوشته شده در  ساعت 11:47  توسط Dena 

پنجشنبه4/7/87

 

تاريخ پرفراز و فرود خورهه

 استان مركزى از جمله استان هايى است كه از جاذبه هاى متعدد فرهنگى برخوردار است.مجموعه بقايا و آثار به جا مانده در منطقه تاريخى خورهه محلات از جمله مهم ترين آثار تاريخى كشور است كه ابهامات زيادى را درباره قدمت، معمارى، كاربرد و نوع استفاده از بنا در بين مورخان و باستان شناسان داخلى و خارجى ايجاد كرده است.مورخان از اين مجموعه كه تنها ۲ ستون از آن باقى مانده است، به نام آتشكده، معبد، كاخ و مركز جشن ها و مراسم مذهبى، عمارت و منزل ييلاقى و قبرستان ياد كرده اند.در كاوش هاى به عمل آمده از اين منطقه تاريخى، آثار متعددى از دوره سلوكيان، اشكانيان، ساسانيان و دوره اسلامى به دست آمده كه نشانگر كاربرد آن در دوره هاى مختلف بوده است.روستاى خورهه يكى از بخش هاى شمال محلات است كه در شمال شرقى اين شهرستان در بين روستاهاى دودهك، ورين و آب گرم دركنار رودخانه خورهه واقع شده است. ستون هاى خورهه در اين روستا و در منطقه پشت گدار واقع شده است.
خورهه در اوستا به معنى محل برآمدن خورشيد بوده و كلمه خور هم به معنى خورشيد و آفتاب و همچنين عمارت ييلاقى بكار رفته است.ارتفاعات هفتاد قله خورزن، سنگتراش و طايقان دشت خورهه را احاطه كرده اند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 11:40  توسط Dena 

پنجشنبه4/7/87

 

غار کرفتو (یک غار استثنایی)

 کرفتو (Karaftou) نام یکی از غارهای مهم ایران است که در استان کردستان قرار داشته و از جمله جاذبه‌های طبیعی گردشگری این استان به شمار می رود.

این غار در 72 کـیـلـومـتـری خاوری شـهـرسـتان سـقـز و تـقـریـبا با هـمـیـن فاصـله در شمال شهرستان دیـوانـدره قـرار گـرفـتـه که 12 کيلومتر تا دهستان کرفتو فاصله دارد. اصـلـی‌تـریـن راه دسـتـرسـی به آن از طـریـق جاده تکاب است، عـبـور از یک بخـش به نام گـورباباعـلـی و سـپـس روسـتای یـوز باش ‌کـنـدی و در ادامـه حـدود 3 کـیـلـومـتـر بعـد از آن غار کـرفـتـو قـرار دارد. غار کرفتو در سـیـنه یک رشـتـه کـوه آهـکـی در شـمال دره‌ای عـمـیـق قـرار گـرفـته كه آثار مـتعـددی از پـناگاه‌ها، دخـمـه‌ها و حـفـره‌هایـی نیز در کـنار غار اصـلـی دیـده مـی‌شـوند. مـوقـعـیـت غار به گـونه‌ای است که به طـور کـلـی بادگـیـر نبوده و در زمـسـتان دامـنـه جـنـوبـی را نـمـی پـوشـانـد، در حـالـی که 500 مـتـر دورتـر و در جـنـوب‌خاوری، غار بادگـیـر بـوده و بـرف آن را كاملا مـی‌پـوشـانـد. به همین دلیل است که در زمـسـتان‌ها و هـنگام سـرما درون غار گـرم و در تابـسـتان به لحاظ کـوران باد غار خـنک می باشـد. ورودي غار از دامنه كوه حدود 25 متر فاصله دارد كه در گذشته راهي نسبتا سخت و دشوار در كمر كوه،‌ بازديد‌كنندگان را هدايت مي‌كرد، ولي امروزه با عبور از پلكاني فلزي مي‌توان به دهانه ورودي غار رسيد.

در سـوی دیگـر دره، کـوه دیگـری وجـود دارد که به عـلـت الـقـا شـکـل طـبـیعـی آن، مـردمان محلی به آن "سـه‌دخـتـران" می‌گـوینـد.دو چـشـمه آب نيز در زیـر تـقاب‌های پـایـیـن غار وجـود دارد که سـالـیان دراز مـردم از آن بهـره‌مـنـد گـردیـده‌انـد. غار کـرفـتـو در دوران "مـزوزوئـیـک" (میان زیست یا دوران دوم، که 160 میلیون سال به طول انجامیده است) زیـر آب بـوده و در اواخـر هـمـیـن دوره، اين ارتـفاعات از زير آب بـیـرون آمـده است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 11:36  توسط Dena 

پنجشنبه4/7/87

 

راه رفتن روي ابرها رويايي است، دست يافتني. بدون جدا شدن روح از بدن مي‌شود ميان ابرها راه رفت، خوابيد و بر ابر سوار شد. لازم نيست حتما به آسمان بروي. در جنگل ابر آسمان به زمين مي‌آيد. از قبل خبر نمي‌كنند. هر وقت دلشان بخواهد مي‌آيند هر وقت هم كه دلشان بخواهد مي‌روند.

جنگل ابر يكى از دست نخورده ترين جنگل هاى ايران واقع در ۳۵ كيلومترى شمال شرق سمنان است. زيبايى آن چيزى فراتر از يك جنگل است،چون يك اقيانوس ابر اضافه تر از جنگل هاى شمال و شمال غرب دارد. اين جنگل در استان سمنان و در نزديكى روستاى ابر واقع شده و تقريباً مرز سمنان و گلستان است؛ جايى كه از ضخامت كوه هاى البرز كاسته مى شود و ابرهاى گرفتار در پشت اين ديواره از لابه لاى دره ها به سمت جنوب سرازير مى شوند. به همين خاطر تقريباً از بعدازظهر تا نيمه هاى شب با سرد شدن هوا چنان مى نمايد كه جنگل به روى ابرها سوار شده است. ديد كاملاً محدود و شب بسيار سرد مى شود. اين اتفاق منطقه ابر را دگرگون كرده و آب و هوايى متفاوت از سراسر سمنان به آن داده است. جنگل ابر رسم كويرى خارتوران و گرماى بسطام و خرقان را زير پا گذاشته است. با بيست دقيقه رانندگى در اين منطقه مى شود از پوشش انبوه جنگلى و سرماى استخوان سوز به پوشش استپى و سپس كوير رسيد. اين تناقض و آغشته بودن به ابر دليل شهرت رويايى بودن جنگل ابر بين طبيعت گردان است.جنگل ابر شاهرود با 35 هزار هكتار وسعت به سه دليل براي دنيا اهميت دارد. اول اين كه قسمتي از جنگلهاي باستاني هيركاني است و گياهان دارويي آن كم نظير است. دليل دوم مربوط به «اكوتن» اين ناحيه مي‌شود؛ يعني مرز ميان‌بند بين دو اكوسيستم منطقه نيمه بياباني و جنگلي است. به‌طوريكه مي‌توان در جنگلهاي اين ناحيه درختان سوزني برگ را در كنار درختان پهن برگ مشاهده كرد كه اين امر در گونه‌هاي جانوري هم تاثير گذار بوده است.دليل سوم آنكه به‌خاطر جغرافياي خاص منطقه كه دو منطقه كم ارتفاع و بلند را در كنار هم قرار داده است ما شاهد تشكيل اقيانوس ابر در اين منطقه هستيم كه پديده كم نظيري در دنيا محسوب مي‌شود.

+ نوشته شده در  ساعت 11:33  توسط Dena 

پنجشنبه 7/6/87

 

غار کتله خور - يکي از دست نخورده ترين غارهاي طبيعي دنيا

غار كتله‌خور، غاري است خشكي -آبي، واقع در استان زنجان و در 155 كيلومتري جنوب زنجان و 173 كيلومتري شمال همدان و 410 كيلومتري تهران و 5 كيلومتري شهر كوچك گرماب واقع است.اين غار قبل از سال ۱۳۳۰ ه.ش. كشف شده‌ است.غار كتله‌خور، غاري است آهكي كه در برخي نقاط آن گل‌رس و خاكهاي حاوي اكسيدآهن قابل مشاهده‌است. اين غار از نظر سني تقريباً هم‌سن غار عليصدر همدان است البته اين دو غار از دو جهت با هم تفاوت دارند. يكي اينكه غار عليصدر همدان غاريست كاملاً آبي اما غار كتله‌خور زنجان غاري است تقريباً خشكي. دوم اينكه آهكهاي غار كتله‌خور نسبت به آهكهاي غار عليصدر بسيار خالص‌تر هستند كه اين خود عاملي است جهت زيباترشدن غار، چراكه خالص بودن آهكها موجب شفافيت آنها و در نتيجه عبور نور از قنديل‌ها مي‌شودزيباترين پديده طبيعي اين غار به صورت قنديل‌هاي تماشايي معمولا در اطراف چشمه‌ها و تالاب‌هاي كف آن قابل مشاهده است. غار كتله خور در ۱۵۵ كيلومتري جنوب زنجان و ۱۷۳ كيلومتري شمال همدان، در نزديكي شهر كوچك گرماب واقع شده است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 9:5  توسط Dena  | 

پنجشنبه 7/6/87

 

عبور از فراز و فرودهاي بي پايان
قله شاه البرز

نويسنده: سعيد راعي


    مي گويند بين كوهنوردي و كوه پيمايي تفاوت هاي زيادي وجود دارد.مثلاكوهنوردي شامل اسكي، سنگنوردي، جنگل پيمايي، كويرپيمايي و يخ نوردي مي شود،در حالي كه كوه پيمايي تنها به صعود يك قله بدون كارهاي فني خاص محدود مي شود. مهم تر از اين ها كوهنورد،فردي است كه خود را محدود به يك يا دو كوه خاص نمي كند و كوله بارش هميشه براي سفر به اين كوه و آن كوه مهياست در حالي كه كوه پيما بنا به عادت هميشه به يكي، دو كوه اطراف شهر و ديار خود صعود مي كند.    
    حالا اگر قصد كوهنوردي داريد،پيشنهاد مي كنيم كوله بار خود را آماده كنيد و تجربه صعود به قله شاه البرز را در كارنامه سفرهاي ورزشي و تفريحي خود ثبت كنيد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 8:42  توسط Dena 

پنجشنبه 31/5/87

 

 قله آزادكوه‏  4355 متر

 منطقه‏ «آزادكوه» در بخش شمال غرب رشته كوه البرز مركزى و در شمال روستاهاى كوهستانى كلاك و نسن از توابع شهر بلده واقع شده است. (تهران، جاده چالوس، بعد از تونل كندوان، پل زنگوله، راه آسفالته شهر بلده بعد از گردنه لابشم، روستاى نسن و كلاك.) آزادكوه فقط از طريق يال جنوبى به گردنه جنوبى آن و از طريق كوه‏هاى كم‏ارتفاع چله‏كوه و چورن به قله يخچال و ديگر قلل البرز مركزى متصل مى‏شود و در ساير جبهه‏ها مستقل و آزاد است. قله از رخ غربى تا كنار رودخانه دره نسن، سراسر ديواره است. جبهه شمالى آزادكوه نيز گستره‏اى ديواره‏اى داشته كه از غرب به ديواره اصلى قله و در شرق به گرده شرقى، كه تا تنگ كلاك امتداد دارد، متصل است. يال جنوبى تنها يال خاكى و مسير نرمال صعود آزادكوه است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 8:32  توسط Dena 

پنجشنبه 31/5/87

 

تنگ رغز شاهکار معماری طبیعت

مبداء صعود : دره جنوبي (آخرين آبشار دره جنوبي ) 

 انتهاي مسير : منطقه سرچشمه آب رغز ( دره شمالي ) 

تعداد كارگاه ها : 14 مورد  

نوع صعود : طبيعي 80% مصنوعي 20%

موجودي روي مسير : ميخ 8 عدد رول 32عدد

ابزار و وسايل احتمالي مورد نياز : طنابچه و حلقه فرود رول و مته ميخ ست تراي كم ست فرند تكه طناب و تسمه ركاب كيسه هاي ضد آب

فصل مناسب صعود : تابستان خرداد ماه تا آبان ماه (امكان صعود يا فرود مسير در زمان هاي ديگر به علت زيادي آب آبشارها نمي باشد )

گشايش :جليل موذني رضازاده خضرابخت حكمت سهيليمعصومي    

وسايل مورد نياز جهت فرود مسير : طناب سه رشته تكه طناب و تسمه حلقه فرود چكش و

تنگه رغز بدون ترديد از زيبا ترين و بكرترين مناطق كوهنوردي ايران است . آب رغز از منشاء خود كه جنگلي زيباست تا دره جنوبي كه به زمين باز مي گردد در طول دره اي به مسافت 5كيلومتر جريان مي يابد و 60حوضچه طبيعي زيبا و ده ها آبشار و آبگير كوچك و بزرگ و متفاوت را در مسير خود ايجاد مينمايد . آبشارهايي كه تا 50متر طول مي يابد و حوضچه هايي با عمق بيش از 20 متر و طول 100 متر و ديواره هاي زيباي رغز كه گاه در 2سو به هم نزديك شده و به هم مي رسد و گاه فاصله مي يابد . گرچه دره جنوبي تنگه رغز براي كوهنوردان بيشتري آشناست و منطقه سرچشمه رغز نيز با يك برنامه كوهپيمايي 3 ساعته قابل دسترسي است اما حدواسط منطقه سرچشمه تا دره جنوبي را معدود كوهنورداني بعد از گشايش مسير گذشت ديده اند . اين منطقه زيبا بدان جهت ارزش مضاعفي براي كوهنوردي ما مي يابد كه دسترسي و طي طريق آن تنها جهت كوهنوردان ميسر است و لذا اميدواريم همچنان كه در صعود و فرودهاي اخير مسير گذشت مسير بكر و زيبا را شاهديم و در هر گوشه از مسير لانه كبوتران با جوجه هاي زيبايشان به ما خوش آمد مي گويد از اين بعد نيز با همت كوهنوردان ديار فارس منطقه مذكور همچنان بكر و زيباجهت استفاده كوهنوردان باقي بماند . در سال 77 در بخشي از مسير و منطقه مذكور (منطقه بالاي آبشار آخر دره جنوبي ) با مشكلات فراوان حمل نهال از آبشار 40متري دره جنوبي برنامه درختكاري توسط كوهنوردان اين گروه اجرا كه امروزه اين درختان به اين قسمت از مسير زيبايي مضاعفي بخشيده است .

+ نوشته شده در  ساعت 8:29  توسط Dena 

پنجشنبه 31/5/87

 

منطقه ييلاقي سه هزار

مسير دسترسي تنكابن به خرم آباد پس از عيور از قلعه گردن به سمت جنوب امتداد يافته و دو راهي لتاك در جانب شرقي وارد يك جاده خاكي مي شود كه به طرف منطقه زيباي سه هزار ادامه پيدا مي كند دره سه هزار منطقه اي بكر ،زيبا با چشم اندازهاي بديع ،‌چمنزارها ،‌جنگلهاي مرتفع و جلگه اي ، روددخانه پر آب سه هزار يك مانده است آب و هواي مطبوع به همراه ابشاره ها و چشمه هاي آب گوارا و آرامش رويايي اين منطقه براي گروههاي توريستي مشتاق آرامش و طبيعت كاملاً ايده‌آل است.پس از طي كردن مسافتي د رحدود 35 كيلومتر با وسيله نقليه در صورت 30 كيلومتر پياده روي در دو كيلومتري شمال شرق روستاي ميان رود در غرب رودخانه پرور آب معدني شلف قرار دارد كه Ch مواد قليايي ،‌نمكي ،آهكي ، فسفر ،‌اكسيد آهن ،‌سيليس ،‌پتاس ، آلومين ، كلر ،‌سود ،‌كربنات ،‌منيزيم و اسيد سولفوريك تشكيل شده و با دارا بودن خواص طبي فراوان براي درمان بيماريهاي مختلف ،‌نظير امراض كليوي سوء هاضمه و نقرس ، امراض جلدي و درد روماتيسم مفيد است اين آب معدني به همراه مناظر زيباي طبيعي اطراف مورد علاقه ورزشكاران و طبيعت گردان مي باشد

+ نوشته شده در  ساعت 8:27  توسط Dena 

پنجشنبه 24/5/87

 

پر تلفات ترين كوههاي دنيا

در دسامبر 2007 برخي نشريات و سايتها اقدام به درج آمار پرتلفات ترين كوههاي دنيا نمودند.اين آمار كه تقريبا اقتباسي است از آمار صعودهاو تلفات قلل مختلف تا سال 2003، تنها مختص آن دسته از كوههايي است كه تعداد صعودهاي مشخصي در طي سال دارند و همه چيز با ثبت اسامي فاتحان قله و تلفات قله همراه است. اين آمار تنها بر اساس نسبت فاتحان قله به كشته شده هاي آن منظور گرديده.همانگونه كه در ليست قلل پرتلفات مشاهده مي شود كوه كي دو بعنوان دشوارترين قله 8000 متري دنيا در رده چهارم و اورست مرتفعترين كوه دنيا دررده هفتم قرار دارد. بديهي خطرناك بودن اين كوهها هيچگونه ارتباطي با درجه سختي آنها ندارد.در راس اين كوههاي خطرناك همچون دو دهه اخير نام آناپورنا قرار دارد. دهمين كوه مرتفع دنيا از لحاظ سختي نيز جزو دشوارترين قلل هيماليا به شمار مي آيد. اين كوه تا پايان قرن بيستم با 130 صعود و 53 كشته بعنوان خطرناكترين كوه جهان شناخته شده است. در واقع 41 درصد صعود ها، آمار تلفات كوه بوده كه قطعا آمار بالايي است.نانگاپاربات يا كوه عريان كه غربي ترين كوه رشته كوه هيماليا به شمار مي آيد در مقابل 216 صعود 61 كشته را در خود به ثبت رسانده. يعني معادل 22 درصد فاتحان كوه آمار كشته شدها بوده است.كانچن چونگا كه از ديد نپاليها دشوارترين كوه اين كشور به شمار مي آيد نيز آماري برابر با نانگاپاربات را دارد. در واقع آمار تلفات اين كوه نيز حدود 22 درصد صعودها مي باشد.اما كوه اورست كه در اين رده بندي بعنوان هفتمين كوه خطرناك دنيا ثبت گرديده در مقابل بيش از 2000 صعود 179 كشته داشته و آمار 9.3 درصد تلفات براي آن به ثبت رسيده.اما نكته جالب قرار داشتن نام كوههايي نظير كوه واشنگتن با بادهاي معروفش و فوجي ياما با تعدد صعودهاي آن است (ازحدود 2.5 ميليون صعود در سال براي قله فوجي ياما ياد مي شود، قرار گيري اين كوه در مدارهاي بالاي نيمكره شمالي و مجاورت با دريا كه منجر به وجود رطوبت دائمي است از عوامل سرما و طوفانهاي شديد اين كوه بوده و مقدس بودن كوه به همراه صعودهاي بيشمارش موجب تلفات سنگين آن شده است ).

ساير قلل اين ليست عبارتند از:

1- آناپورنا 8091 متر
2- نانگاپاربات 8126 متر
3- سيولاگرانده 6345 متر
4- كي دو 8611 متر
5- كانچن چونگا 8586 متر
6- ماترهورن 4478 متر
7- اورست 8850 متر
8- كوه واشنگتن 1917 متر
9- دنالي 6194 متر
10- فوجي ياما 3776 متر
يادآوري: اين آمار تنها حاكي از صعودها و تلفات اين قلل تا سال 2000 ميلادي مي باشد.

+ نوشته شده در  ساعت 8:39  توسط Dena 

پنجشنبه 17/5/87

 

شیشاپانگما    Shisha Pangma

 نام کوه                شیشاپانگما، گوزنتیان

ارتفاع       8027 متر، 26،289 فیت

موقعیت      28،35عرض شمالی. 85،78 طول شرقی

محل قرار گیری    تبت

بهترین ماههای صعود   آوریل، می و آگوست، سپتامبر                            

اولین صعود     1964 

نزدیکترین فرودگاه بین المللی    کاتماندو، نپال   


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 9:10  توسط Dena 

پنجشنبه 10/5/87

 

آمادابلام

گردنبندی بر سینه مادر

ارتفاع: 6856 متر
محل قرار گیری: هیمالیای خومبو
بهترین ماههای صعود: آوریل و می قبل از مونسن
آواخر سپتامبر و اکتبر پس از مونسن
اولین صعود: 13 مارس 1961
مایک گیل
باری بیشاپ
مایک وارد
والی رومنس
سرپرست اولین صعود: ادموند هیلاری
نزدیکترین فرودگاه محلی: لوکلا
نزدیکترین فرودگاه بین المللی: کاتماندو

در مسیر کمپ اصلی اورست کوهی قرار دارد که بیشتر به یک رویا می ماند. ادموند هیلاری ابتدا صعود این کوه را "غیر ممکن" میدانست، اما زمانیکه افراد تیمش خط الراس طولانی کوه را با پانصد متر طناب ثابت گذاری کردند نظرش را عوض کرده و صعود به این کوه را " فوق العاده مشکل" عنوان نمود. سر انجام 4 نفر از اعضای تیم هیلاری در تاریخ13 مارس هزار و نهصد و شصت و یک موفق به فتح کوه شدند. آنها از مسیر جنوب غربی که امروزه مسیر نرمال محسوب میشود به قله رسیدند. نام این کوه آمادا بلام است.معنای نام آمادابلام گردنبندی بر سینه مادر میباشد، و بواقع تشبیه بسیار زیبایی از این کوه است. بسیاری آمادابلام را خواهر خوانده ماترهورن میدانند، البته با حدود 3000 متر اختلاف ارتفاع اما 18 سال از پس ازاولین یعنی در سال 1979 دومین صعود قله انجام گرفت. و از آن تاریخ به بعد نیز تلاشهای بیشماری بر روی کوه صورت گرفته که شاید بتوان رقم بیش از 50 درصد صعود برای این کوه را منطقی دانست مسیر عادی کوه جنوب شرقی میباشد و کمپ اصلی کوه در ارتفاع 4570 متری قرار دارد، و مسیر دستیابی به کمپ اصلی نیز از طریق دهکده کومجونگ میباشد. البته اغلب تیمها برای هم هوایی مناسب پیش از رسیدن به کمپ اصلی با صعود به قله کالاپاتار5450 متر و کمپ اصلی اورست، به مرز آمادگی میرسند.کمپ پیشرفته اغلب در ارتفاع 5200 متری دائر میگردد، ضمن آنکه کمپ1 درحدود پنج هزار و هشتصد متری برقرار میشود که مستلزم تلاشی سخت میباشدوکمپ 2 در شش هزار و چهارصد متری برپا میشود.صعود به آمادابلام از لحاظ فنی کاری بسیار دشوار است که مستلزم مهارت در سنگنوردی و یخنوردی است، و در اغلب مسیر نیازمند طناب ثابت میباشد.

+ نوشته شده در  ساعت 9:27  توسط Dena 

پنجشنبه 10/5/87

 

غار کبوتر

غار کبوتر (هامپوئیل) غار کبوتر که تقریباُ در 8 کیلومتری شهرستان مراغه واقع گردیده است ، در اصطلاح محلی ها مپوئیل نامیده می شود . این غار بدون شک یکی از شگفتی های آفرینش است . در ابتدای ورودی غار میدان بزرگی وجود دارد که سقف آن لانه کبوتران است . پس از گذر از تونل کم ارتغاعی که در سمت راست قرار دارد به میدان نسبتاً بزرگ دیگری می رسیم . در این میدان چهار حلقه چاه به عمق تقریبی 10 - 12 متر وجود دارد که عملا همه آنها به یک میدان بزرگ در اعماق زمین منتهی می شود در این میدان صخره های بزرگی دیده می شود که تا خرداد ماه به دلیل بدلیل ریزش آبهای زیر زمینی سطح آن لغزنده بوده و عبور از آنها احتیاط زیادی را می طلبد . سپس این میدان بزرگ به اتاقهای بزگ و در نهایت تونلهای باریکی ختم می شود در سقف اتاقها صدها خفاش بحال آویزان دیده می شوند که با هماهنگی خاصی به طور موزون در نوسانند . رسوبات آهکی متعددی طی میلونها سال تشکیل یافته و مناظر زیبایی بوجود آورده اند .

+ نوشته شده در  ساعت 9:22  توسط Dena 

پنجشنبه 03/5/87

 

 قله ۳۷۵۰ متری سی چال

مرتفع ترین پیست اسکی ایران و یکی از قلل هموار البرز مرکزی دست در دست یکدیگر نهادند و یکی از قللی را تشکیل می دهند که از جمله قله های مشهور البرز است، سی چال واقع در جنوب منطقه دیزین و شمال آبادی آهار، کوهی است که همواره از آغاز فصل زمستان تا اوایل فصل بهار در دامنه های شمالی خود میزبان انبوه علاقه مندان به ورزش اسکی است، تاسیسات مجهز و هتل ها و شاله های دیزین نیز یکی از بهترین مکان های ساخته شده برای اسکی در ایران است.طبیعت سی چال با شروع بهارانی دیررس آماده استقبال از صعود بسیاری از کوهنوردانی است که برای صعود به این قله از دامنه های جنوبی، شمالی و شرقی آن به سویش رهسپارند، صعود به این قله در زمستان به دلیل حجم سنگین برف از مبادی صعودی چون دربندسر و آهار به ۲ روز زمان نیاز دارد، اما با وجود مسیر آسفالته گردنه دیزین قله را می توان از روی این گردنه دو تا سه ساعته صعود کرد، دستیابی به قله از دربندسر زیباتر و شادی بخش تر است.از ده در امتداد رودخانه فصلی کوچکی به سمت غرب حرکت می کنیم، پس از مدتی راهپیمایی در کف دره رودخانه را رها کرده شیب سینه کش روبرویمان را تا به گردنه دوم دیزین می پیمائیم، سپس با دیداری ار ارتفاعات تخت سلیمان و پیست دیزین از مسیر منحرف می شویم و به سمت جنوب از میان دشتی پر از گل های لاله و سبزی های گوناگون کوهی می گذریم تا به ایستگاه تله کابین و با یک افت و خیز به قله مسطح و بسیار بزرگ سی چال می رسیم و با چشم اندازهایی بسیار دیدنی در اطرافمان مواجه می شویم.

+ نوشته شده در  ساعت 8:42  توسط Dena 

پنجشنبه 03/5/87

 

                                                 قله ۴۲۰۰ متری کلون بستک

قله کلون بستک از جمله مرتفع ترین قلل البرز است که در قسمت شمال آبادی های دربندسر و شمشک قرار گرفته است، در شمال آن دره رودخانه دریوک، رودخانه ای که از ارتفاعات برج خلنو و سرکچال و هرزه کوه سرچشمه می گیرد، و در ورای آن خط الراس بزرگ سه چال که مانند دیواری دریوک را محاصره کرده کرده است قرار دارد، کلون بستک یا به قول برخی از اهالی محلی یعنی: جایی که صبح هنگام پرتو های طلایی خورشید برای اولین بار در نوک آن جوانه می زند.از جنوب به وسیله گردنه ۳۳۰۰ متری دیزین به قله ۳۷۰۰ متری دشت مانند سی چال و پیست دیزین و از شرق توسط خط الراس لبه مانندی به قله ۴۱۵۰ متری سرکچال منتهی می گردد. کلون بستک را از دو مسیر متفاوت و مشترک می توان صعود کرد، مسیر اول از دربندسر و مسیر دوم از گردنه دیزین، که در اینجا به دلیل زیبایی بیشتر مسیر اول، به شرح این صعود از دربندسر خواهیم پرداخت.از فشم به دربند سر می آئیم، از جاده آسفالته دیزین عبور می کنیم و از شیب تند بالای جاده از کنار نهر آب کوچکی گذریم و پای به دشتی سر سبز با تکه برفهای کوچک و برزگ می نهیم، در هوای نیمه ابری اواخر اردیبهشت ماه لکه های ابر سایبانی می سازند تا قدری جلوی نور خورشید را بگیرند و ما همچنان صعود می کنیم، سر سبزی دشت فراموش نشدنی است، اندک اندک ارتفاع می گیریم و پس از ۳ ساعت به محل تلاقی مسیر دربندسر با یال جنوبی قله از دیزین می رسیم، در روبروی ما قله ای به شکل ذوزنقه ای به چشم می خورد، شیب تندی را با تراورس (یعنی حرکت از سمت راست به چپ یا برعکس) از مسیر پاکوب مشخصی طی می کنیم و خود را به زیر شیب اصلی قله که کمی سنگلاخی است می رسانیم، رنگ سنگها در این قسمت متنوع است، در جایی آبی و در جایی سبز و در محلی دیگر قرمز و حتی نارنجی!کم کم آخرین سربالایی ها را زیر پا می گذاریم تا قله فاصله چندانی نداریم، در زیر پایمان دره دریوک و در شانه شرقیمان خط الراس قله سرکچال، اما اینجا قله نیست و کمی از راه باقی مانده است، به زودی قله کلون بستک را صعود می کنی

سرانجام با گذشت ۵ ساعت از دربندسر، گام بر روی قله ۴۲۰۰ متری کلون بستک می گذاریم، به محض صعود دیوار مضرس هرزه کوها و راه ولدربالدر و همچنین تک قله های آزاد کوه، کمان کوه، و یخچال در جنوب تمامی قلل البرز از دماوند تا علم کوه دیده می شود. لحظات به سرعت سپری می شود و زمان فرود فرا می رسد، مسیر را با احتیاط بیشتری به سوی دربندسر پشت سر می گذاریم و پایین می رویم.

نکته مهم: صعود زمستانی قله از مسیر دربندسر توام با ریزش بهمن است، بهترین مسیر برای این صعود از یال دیزین می باشد

+ نوشته شده در  ساعت 8:37  توسط Dena 

پنجشنبه 20/4/87

 

کرماکوه  4000 متر

  این قله بسیار زیبا یکی از قللی است که از آن می توان تخت سلیمان , علم کوه , سیاه کمان, پسنده کوه , سیاه کوک ... را دید. از رودبارک به سمت ونداربن حرکت می کنیم تا جایی که ماشین می رود پیش می رویم و سپس از یال رو به روی گوسفند سرای بریر شروع به حرکت می کنیم. بعد از مدتی به یال اصلی که به کرما منتهی می شود می رسیم. از آنجا به سمت قله مسیر خود را ادامه می دهیم. در پشت ما پسنده کوه , سیاه کمان و ... قرار دارند. پس از ساعتی به یک قوز می رسیم که در آنجا آثار گوسفندسرایی پیداست زیرا سنگ چین شده است. مسیر با شیب تند ادامه پیدا می کند. در ادامه راه با کمی سنگ رو به رو می شویم که آنها را نیز به سادگی پشت سر می گذاریم. سپس به شیب تندی که به قله سایدیم می رسد برمی خوریم. وضعیت کلی قله به شکلی است که یک نوار سنگی (قبل از قله) آن را در بر گرفته است. در بعضی جاها این نوار سنگی طولانی و درگیری با آن مشکل است. اما در برخی نقاط (مثل مسیر ما) می توان از بین سنگ ها راه را پیدا کرد و بدون درگیر شدن با سنگ میر قله را یافت. بعد از قله سایدیم با شیب نسبتا تند راه به قله منتهی می شود. این قله در واقع یکی از قلل خط الراس است که به تخت سلیمان متصل می شود.روی قله که ایستاده ایم می توانیم کاملا منطقه علم کوه , شاخک , سیاه سنگ , سیاه کمان , پسنده کوه و در سمت غرب کالاهو و کلجاران و سمت شرق منطقه مازی چال , قله آلانه سر و جمرد را دید.

 برای صعود به قله کرما می توان از مسیرهای دیگر نظیر دره پشت فدراسیون که به یال جمرد می رسد نیز استفاده کرد. اما این مسیر کمی طولانی تر از مسیر یال بریر است.

+ نوشته شده در  ساعت 8:38  توسط Dena 

پنجشنبه 20/4/87

 

رقعه پوش

در جنوب دره هونزا كوهي قرار دارد با 7788 متر (25550 فوت) ارتفاع. نقل است در قرن دوم هجري زمانيكه اعراب وارد دره زيباي هونزا در شمال پاكستان شدند با اين كوه زيبا و سر به فلك كشيده روبرو شدند. آنها اين كوه را به عروسي تشبيه نمودند كه رقعه سپيدي بر سر دارد، بر اساس همين تشبيه ايشان كوه را رقعه پوش نام نهادند. به مرور و با ورود غربيان به اين منطقه نام كوه به راكاپوشي تغيير يافت و امروزه اين كوه را با همين نام و به عنوان بيست و هفتمين كوه مرتفع دنيا مي شناسيم. نخستين صعود راكاپوشي در سال 1958 توسط تيمي از كوه نوردان انگليسي صورت گرفت و ببك و هاتي توانستند از طريق يال جنوب غربي كه حدودا 7 كيلومتر طول دارد به قله برسند.

+ نوشته شده در  ساعت 8:38  توسط Dena 

پنجشنبه 13/4/87

 

قلل یاق لکه 3800 و شاه تپه 3900 متر

 موقعیت جغرافیایی : قلل فوق الذکر در دنباله شرقی خط الراس دوبرار , در جنوب رودخانه نمرود و شمال دره رودخانه دلیچای از رشته کوه های فیروزکوه قرار دارند. آبادی های کهنک , یهر و لیپشت در جنوب خط الراس و روستاهای وشتان , اندربه و آسور در شمال آن واقع گردیده اند.

  بررسی توپوگرافی قله : این دو ارتفاع بر بالای آبادی های یهر و لیپشت به واقع محل اتصال دوبرار از سمت شرق پس از عبور از قلل کلاهون و چهل چشمه از طریق گردنه 3000 متری تخته علی به کوه های انتهایی دوبرار به نام آب باریک می باشند. شاه تپه از سمت غرب به کوه های قره داغ که جزیی از خط الراس دوبرار محسوب می شود می پیوندند.

   مسیر صعود به قله : آبادی کوچک کهنک را پس از پیمودن پل دلیچای و طول 4 کیلومتری جاده خاکی فرعی آن از روی یال مسطح نسبتا بلندی که در چند قسمت آن درختان سرو قدیمی دیده می شود ادامه داده و پس از مدت زمان کوتاهی به گردنه مسطح تخته علی می رسیم. از این نقطه می توان آبادی های بزرگ فیروزکوه چون ارجمند و لزور و بیشتر نواحی جنوبی دامنه های میشینه مرگ و بوم را مشاهده کرد. مسیر را به سمت قله مسطحی در غرب خط الراس ادامه داده و به اولین قله آن به نام کلاهون می رسیم. پس از آن بر گستره دشت مانند خط الراس و اندک برف های باقی مانده بر روی آن به سمت قله چهل چشمه حرکت می کنیم. سپس در میان دشتی فراخ بر فراز آن به سمت بلندای قیاق لکه دهسپار می شویم. یال های مسطح شمال شرقی دوبرار پس از مقداری کشش به سوی شمال به طور ناگهانی به درون دره آندریه فرو می روند. ما با دیدگاهی به سمت غرب رو به سوی زرین کوه زیبا به صعودمان ادامه می دهیم تا اینکه پس از مدتی طولانی و عبور از چند قله فرعی به قله قیاق لکه پای می نهیم. سپس با استراحتی کوتاه از گردنه حائل گذشته به سمت غرب در پی یک بلندی کوچک نیمه صخره ای گام بر قله شاه تپه بزرگ می گذاریم. از فراز شاه تپه قلل قره داغ و کوه های شرق فیروزکوه به خوبی دیده می شوند.

                          بهترین زمان برای صعود به این خط الراس خرداد و تیرماه می باشد.

 

 وضعیت قله در زمستان : هوای دائما متغیر و سرد و حجم سنگین برف در نقاط مختلف دشت فراز خط الراس از جمله نکات مهمی هستند که در خلال اجرای برنامه زمستان باید به آنها توجه نمود.

+ نوشته شده در  ساعت 10:16  توسط Dena 

پنجشنبه 6/4/87

 

کل قدویس-4350 متر

موقعیت جغرافیایی : قله در منتهی الیه شمالی خط الراس دنا در جنوب آبادی آب ملخ قرار دارد.

 بررسی توپوگرافی قله: کل قدویس به عنوان بلندترین قپه شمالی دنا از جناح جنوبی به قلل کل شیدا و کل نقره ای , از شمال غربی به دو قله مرتفع خرسان و از سمت جناح شمال شرقی توسط گردنه قر به کوه رگ هوا متصل می شود.

مسیر صعود به قله : سمیرم مرتفع ترین شهرستان ایران را در ارتفاع 2460 متری به سوی خط الراس معظم دنا پشت سر گذارده از طریق جاده ای آسفالته با طی 45 کیلومتر به آبادی آب ملخ می رسیم. در رو به رویمان دورنمایی از کوه کل قدویس و قلل اطراف آن جلوه گر است.  دو رشته کوه موازی و دشتی فراخ و در بین آنها قله اصلی با برفچال بزرگ در سمت راست به وضوح پیداست. در جهت جنوب آب ملخ از طریق یک مالرو مشخص به سوی گردنه موسوم به مور طویله در زیر قله صعود خود را ادامه داده از سرچشمه آب گوارایی عبور می کنیم و به سوی گردنه به تدریج ارتفاع می گیریم. مسیر از طریق یال جنوب غربی با شیب نسبتا تندتری بالا می رود و پس از مدت زمانی کوتاه به مرز برفچال می رسد. راه را از کنار برفچال به سمت جنوب رو به بالا کمی صعود می کنیم تا اینکه گام بر قله کل قدویس می نهیم. دورنمای بسیار جالبی از کوه های دنا در پیش رو داریم. قلل کل شیدا , کل بلبل و مورگل , قاش مستان و بسیاری دیگر از قلل منطقه برروی رشته کاملا به چشم می خورند.

وضعیت قله در زمستان : علیرغم ارتفاع بلند کل قدویس و طولانی بودن مسیر دستیابی بدان , صعود به قله از طریق یال های شمال غربی و شمال شرقی مقدور می باشد. ولی مستلزم دانستن فنون کوهنوردی زمستان است.

+ نوشته شده در  ساعت 7:38  توسط Dena 

یکشنبه 2/4/87

 

اشترانکوه

اُشْتُران‌ْ کوه‌، رشته‌کوهی است در شرق استان لرستان،از بلندترین‌ رشته‌ کوههای کوهستان‌ زاگرس‌. این رشته کوه از غرب به شهرستان دورود، از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به شهرستان الیگودرز محدود می‌شود. بلندترین قله این رشته بنام سن‌بران ۴۰۵۰ متر ارتفاع دارد. این رشته‌کوه سرچشمه یکی از سرشاخه‌های رود دز به نام ماربره‌است که در دوره کوهزایی جدید ایجاد شده‌است و به گفته زمین شناسان این کوه از جمله کوه‌های جوان می‌باشد که در ۳۰ میلیون سال پیش ایجاد شده‌است.قلل بلند و پر برف، دره‌های ژرف و طولانی، رودهای دائمی، پوشش گیاهی و جانوری بسیار متنوع، روستاهای کوهپایه‌ای از جمله خصوصیات اشترانکوه می‌باشد که به سبب بلندی در شعاع ۱۰۰ کیومتری به خوبی پیدا است.گفته می‌شود نام آن به سبب وجود قله‌های ۸ گانه که هر کدام بلندتر از ۴۰۰۰ متر می‌باشد و مانند کاروانی از شتر به ردیف قرار گرفته، به شترکوه و یا اشترانکوه معروف گشته‌است.قله‌های‌ مهم‌ آن‌ از شمال‌ باختری‌ به‌ جنوب‌ خاوری‌ اینهاست‌: چال‌ میشان‌، گل‌گل‌، گل‌گهر، سن‌ بران‌، کوله‌ لایو، میرزایی‌، فیالسون‌، لگه‌، سراب‌ شاه‌ تخت‌، سوزنی مهرجمال‌، پیاره‌ دره‌ تخت‌، پیاره‌ کمندون‌، ازنادر و کوله‌جنو.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 7:36  توسط Dena 

پنجشنبه 9/3/87

 

قله ورزاب 4 (3965 متر)

قلل ورزاب در رشته كوههاي البرز غربي واقع شده اند. و پاي صعود ورزاب 4 در منطقه فشم به سمت گرمابدر قرار دارد.

قله ورزاب 4 به ارتفاع 3965 متر(به روايت سازمان جغرافيايي ارتش) بر روي خط الراسي قرار دارد كه با امتداد به سمت شمال غرب به قلل ورزاب (3تا 1) , برج و خلنو مي رسيم. همچنين در سمت شرق آن جانستون و جنوب شرقي آن خرسنگ قرار دارد. سه قله خرسنگ, جانستون و ورزاب 4 روي خط الراس قوسي شكلي قرار دارند كه دشت جانستون را در بر گرفته اند. و دره آبنيك دشت را به روستاي آبنيك متصل مي سازد. روستاي آبنيك در مسير جاده فشم به گرمابدر , سمت چپ جاده بعد از خروجي به سمت لالون قرار دارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 9:0  توسط Dena 

پنجشنبه 9/3/87

 

کوههای چین

کوه های بلند و عظیم چین که به طور های متفاوت گسترش می یابد، استخوانبندی زمین چین را تشکیل داده و به سیتسم های کوهی متفاوت تقسیم می شود. کوه های معروف و بزرگ چین عبارت است از: "هیمالایا"، "کون لون"، "تیان شان"، " تانگولا"، "چین لینگ"، "دا شینگ آن لینگ"، "تای هانگ"، "چی لیان" ، کوه"هنگ دوان"و غیره.
کوههای "هیمالایا": قوسی شکل است و در مرز با هند، نپال و دیگر کشورها قرار دارد. طول آن 2400 متر بوده و 6000 ارتقاع داشته و مرتفعترین کوه جهان است. قله "اورست" قله اصلی این کوه با 8848.13 متر ارتفاع مرتفع ترین قله جهان است .کوه"کون لون": از فلات "پامیر" در غرب آغاز می شود و به شمال غرب استان "سی چوان" در شرق امتداد می یابد. طول آن 2500 متر و ارتفاع آن 5000-7000 متر از سطح زمین و قله "کنگور" بلندترین قله آن 7719 متر ارتفاع دارد.رشته کوه "تیان شان": در قسمت مرکزی منطقه خودمختار"سینگ کیانگ" واقع در شمال غرب چین قرار دارد. ارتقاع آن 3000-5000 متر است و قله "تومور"بلندترین قله آن 7455.3 متر ارتفاع دارد
.
کوه"تانگولا": در مرکز فلات "چینگ زانگ" قرار گرفته و 6000 متر ارتفاع دارد. قله "گلادایدونگ" بلندترین قله آن 6621 متر ارتفاع داشته و منشا رود "یانگ تسه" طولانی ترین رود چین است.کوه "چین لینگ": از شرق استان "گان سو" در غرب چین آغاز شده و به غرب استان"هه نن" واقع در شرق چین امتداد می یابد و به طور میانگین 2000 تا 3000 متر ارتفاع دارد. قله "تای بای" قله اصلی آن 3767 متر ارتفاع دارد و خط نشانه قسمت های جنوبی و شمالی چین است.کوه"دای شین آن لینگ": از نزدیکی دهکده"مو هه استان "خه لونگ جیانگ" واقع در شمال شرق چین به حوضه بالای رود "لاها" در جنوب امتداد می یابد. طول این کوه 1000 کیلومتر و ارتفاع آن 1500 متر است. قله"هوانگ گانگ" قله اصلی آن 2029 متر ارتفاع دارد.کوه "تای هانگ": در حاشیه شرقی فلات "هوانگ تو" قرار دارد و از شمال به جنوب گسترش می یابد. طول آن بیش از 400 کیلومتر و ارتفاع آن 1500 تا 2000 متر است. قله"شیائو وو تای شان" قله اصلی آن 2882 متر ارتفاع دارد.کوه "چی لیان": در حاشیه شمال شرقی فلات "چینگ ذانگ" قرار دارد و بیش از 4000 متر ارتفاع دارد.ارتفاع قله اصلی آن 5547 متر است.کوه "هنگ دوان": در جنوب شرق فلات "چینگ ذانگ" و در مرکز اتصال منطقه تبت، استان های "سی چوان" و "یون نان" قرار دارد. این کوه به طور میانگین 2000 تا 6000 متر ارتفاع دارد. قله "کونکا" بلندترین قله آن 7556 متر ارتفاع دارد.کوه "تایوان": در شرق جزیره "تایوان" قرار دارد و از شمال به جنوب امتداد می یابد. این کوه به طور میانگین 3000 تا 3500 متر ارتفاع دارد. ارتفاع قله "یو شان"قله اصلی آن 3952 متر است.کوه های معروف دیگر چین عبارت است از: "هوانگ شان"، "تای شان"، "هوا شان"، "سونگ شان"، "هنگ شان"، "عه مه"، "لو شان"، "وو دانگ"، "یان دانگ شان" و غیره

منبع : کوه قاف

+ نوشته شده در  ساعت 8:59  توسط Dena 

پنجشنبه2/3/87

 

نام  لیلا

منطقه کوهستاني   کاراکورام

کشور    پاکستان

ارتفاع - متر   6200

 

قله ليلا - کاراکورام - پاکستان

قله ليلا ( Lila - Leyla ) يکي از زيباترين کوههاي پاکستان است که که بصورت کامل و بسيار زيباست . اين کوه در شرق يخچال Gondogoro و غرب دره چوگوليسا در رشته ماشريروم بالتيستان است . نقطه اي که اغلب کوهنوردان گذر کننده از دره gondogoro  و concordia به آن چشم مي دوزند.

اولين صعود به قله ليلا توسط 4 انگليسي در سال 1987 توسط 4 انگليسي (simon yates - sean smith - mark miller , ?) انجام شد .در 1993 يک تيم آلماني  و يک تيم سوئيسي موفق به صعو شدند که که هر دو تيم از يک مسير صعود نمودند.در سال 97 اولين صعود رسمي و با مجوز به قله انجام شد . ايتالياييها از مسير تيغه شمالي به قله رسيدند و کپسول گاز تيم انگليسي رو پيدا کردند که نام اعضاي تيم روي آن حک شده بود.تمامي اين صعود ها به سبک آلپي انجام شد. از bc تا قله اين کوه مي توان يک روزه هم صعود نمود اگر توان 1500 متر تغيير ارتفاع  رو داشته باشيد . اغلبصعود 2 روزه و با یک بی.اک انجام می شود.شرایط صعود در هوای خوب سخت نیست و نسبتا در شیب 55 درجه صعود می شود.قسمتهای ÷ایین دست مسیر صعود mix است و ترکیبی از یخ و سنگ می باشد.قله نزدیک آن gondogoro با ارتفاع 5650 متر است که برای هم هوایی مناسب است..در پاکستان 3 قله با اسم لیلا ( عشق اول - محبوب) وجود دارد ! بلندترین انها در جنوب یخچال Chogo Lungma در کوههای Haramosh است. این منطقه نزدیک قله اسپانتیک و ارتفاع لیلای مذکور 6986 متر است. کوچکترین آنها در جنوب دره Rupal و در دورترین قسمت غرب هیمالیا است با ارتفاع 5971 متر و زیباست.قله لیلای معروف هم در مرکز کاراکورام قرار دارد و تقریبا پرت می باشد ولی رسیدن به پایه کوه خیلی سخت نیست و از روستای Hushe که با جاده به اسکاردو متصل است انجام می شود.این انتقال با جیپ های کرایه ای انجام می گردد و هشت ساعت زمان می برد.ارتفاع Bc ، 4680 متر است و ارتفاع hushe 3050 متر و باربر هم وجود دارد..مشکل بزرگ قله های کاراکورام مثل لیلا این است که بعضی شبها برف یخ نمی زند و شما باید شیبهای سختی رو حتی شیب 55 درجه ای لیلا رو برفکوبی کنید یا حتی با برف کوبی شروع کنید که خستگی زیادی رو تحمیل می کنه .مقدار زیادی از شانس صعود به صبر و شکیبایی کوهنورد بستگی داره تا توانتون هدر نرود.بارش برف در اینجا زمان خاصی نداره و هر موقعی ممکنه و در تابستان بصورت ملایم می باره. در ارتفاعات بالاتر نیز برفهای نااستوار مشکل بهمن رو ایجاد می کنند ، مخصوصا بعد از هوای بد. تکه های آشکار بهمن در مسیر شرقی وجود دارند.

بهترین فصل صعود از ماه ژوئن تا سپتامبر می باشد.آگوست عمومی ترین ماه صعوده اما همیشه بهترین نیست.

+ نوشته شده در  ساعت 9:3  توسط Dena 

پنجشنبه19/2/87

 

 

خشچال

جغرافیای منطقه:

قله خشچال یکی از قلل معروف قزوین بوده که پس از قله سیالان به ارتفاع4200  بلندترین قله منطقه دره الموت محسوب می شود.موقعیت جغرافیایی این قله در منطقه البرز غربی بوده که از لحاظ تقسیمات استانی نیز بر روی خط الراسی که بین دو استان قزوین و گیلان می باشد، قرار گرفته است. این قله از سمت شرق به واسطه خط الراسی به قلل کندیگان (3800) و سیالان (4200) می رسد. از سمت چپ نیز به واسطه یک گردنه به قله 3500 متری زیور چال منتهی می گردد.

 دسترسی به منطقه:

برای رسیدن به منطقه می بایست به سمت قزوین حرکت نموده و از جاده ای که از میدان ورودی قزوین به نام میدان مینودر (معروف به غریب کش) به سمت معلم کلایه ادامه مسیر داد. این جاده مسیر اصلی ورود به دره الموت و دسترسی به بخش های مختلف آن از جمله رجایی دشت، معلم کلایه، الموت ( روستای گارخان) و زواردشت(دریاچه اوان) می باشد. برای ادامه مسیر می توان از ماشین های خطی که در میدان مینودر وجود دارند به مقصد زواردشت استفاده نمود.

شيركوه

شيركوه مجموعه‌ي كوه‌هايي است واقع در استان يزد كه مساحتي معادل سه هزار كيلومتر مربع را شامل مي‌شود. اين كوه‌ها از جنوب‌غربي شهر يزد شروع و تا جنوب‌شرقي يزد ادامه دارد. در مغرب يزد پهناي آن ‌١٠كيلومتر و طول آن حدود ‌٧٥ كيلومتر و داراي قله‌هاي بلندي است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 11:21  توسط Dena 

پنجشنبه 12/2/87

 

كوه‌هاي مريخي ايران

   حدود 40 تا 50 كيلومتر پس از چابهار به سمت بندرگواتر، كوههايي در سمت چپ جاده نمايان مي‌شود كه به كوههاي مينياتوري يا مريخي معروفند. وجود اين كوهها با توجه به منظره كاملا متفاوتي كه در سمت راست جاده و رو به‌سوي دريا وجود دارد، باعث مي‌شود تا يكي از زيباترين جاده‌ها و مناظر طبيعي استان سيستان و بلوچستان به‌وجود آيد كه به دليل عدم معرفي، كمتر مورد بازديد قرار گرفته‌اند. اين كوهها كه از منحصربه‌فردترين كوههاي ايران است، به ثبت و حفاظت محيط زيست نيز در نيامده‌اند تا لااقل از اين طريق نامش در فهرست مناظر زيبا و بي‌نظير ايران به‌جا گذاشته شود.
كوه‌هاي مريخي مناظري از کوههاي کره ماه را براي انسان تداعي مي‌کنند و جنس رسوبي آنها و همچنين فرسايش خاص كوهها موجب ايجاد شيارها و تراش‌هاي زيبايي شده است که گويي نقاشي ماهر آنها را به تصوير کشيده است. اين کوه‌ها كه چاک چاک هستند و شکل‌هاي نامانوس دارند و فاقد پوشش گياهي هستند و به خاطر غيرعادي بودن‌شان، در سال‌هاي اخير و در ميان گردشگران، به کوه‌هاي مريخي شهرت يافته‌اند، نمونه‌هاي بدبوم (بدلند)هستند که پديده بوم‌شناختي ويژه‌اي است. رنگ تقريبا سفيدرنگ کوه (چيزي ميان طوسي و سفيد) با واريزه‌هاي بسيار در پاي ‌آن، وجود گرما و حرارت و شرجي هوا و رطوبت نسبتا بالا و سوي ديگر آن دريا که به‌اين منظره آغوش گشوده است، مناظري رويايي و تخيلي را در ذهن بيننده پديد مي‌آورد. همين منظره منحصربه‌فرد كه جاده چابهار – گواتر آن را به دو نيم تقسيم كرده، باعث شده تا اين جاده به يكي از زيباترين جاده‌هاي ايران تبديل شود. يك‌سو كوه‌هاي مخروطي مريخي با آن رنگ خاكستري خيال‌انگيز و سوي ديگر درياي سبز و ماسه‌هاي اندكي سرخ با درختچه‌هاي بياباني در كرانه آن.
دشت كه در ميان جاده آبگير مي‌شود، تالاب‌هايي را پدپد مي‌آورد، كه در سوي دريا صورتي است و در سوي كوه خاكستري مايل به سفيد. جايي كه به آن تالاب صورتي مي‌گويند. اين جاده كه با سراشيبي‌ها و سربالايي‌هاي بسيار، نمايان شدن گاه‌به‌گاه دريا در سمت چپ و نظاره منظره از ارتفاع، از جاذبه‌هاي خاص گردشگري در استان سيستان و بلوچستان است.
رشته کوه‌هاي مريخي که فقط در مناطق جنوبي استان سيستان و بلوچستان واقع شده است، توانسته ترسيم‌گر يک جاذبه طبيعي زيبا باشد. اين کوه‌ها در زمان‌هاي گذشته به زيرخروارها خاک مدفون بوده و امروزه با گذشت زمان‏، مشاهده مي‌شوند. در اثر تغييرات جوي و آب و هوايي و باران‌هاي موسمي‏، خاک‌ها از روي آنها به دامنه‌ها ريخته شده و چهره اصلي اين کوه‌ها نمايان شده است. در پهنه بعضي از اين کوه‌ها مشاهده مي‌شود که برخي مواقع ارتفاع آنها تا پنج متر مي‌رسد و در ديگر نقاط اين بيابان‌ها بعضا بلندي آنها تا 100 متر و حتي بيشتر هم ديده مي‌شود. جنس اين پديده از مقاومت خاصي برخوردار است، به‌طوريکه بالا رفتن از آن به مثال بالا رفتن از صخره است. شکل‌هاي نامانوس اين پديده‌ها، ناشي از فرسايش سريع در برابر باد و باران است که بر خلاف فرسايش‌هاي آرام و طبيعي، مهلتي براي رويش گياهان باقي نمي‌گذارد و سرزمين را دندانه دندانه و پر از لبه‌ها و چاک‌ها نشان مي‌دهد. همچنين، مقاومت نايکسان لايه‌هاي زمين، در اين منطقه‌ها گاه سبب شکل‌گيري ستون‌هايي با کلاهک‌هايي بر سر يا کوه‌هايي که گويي با چاقو سر آن‌ها را بريده‌اند، مي‌شود. با رسيدن به دهكده صيادي "تيس" منظره كوه‌هاي مريخي در كنار جاده به پايان مي‌رسد. قدمت اين روستا به 2500 سال قبل مي‌رسد و در كتاب فتوحات اسكندر مقدوني بعنوان تيز مشهور بوده و به مرور زمان به تيس تبديل شده است. تيس بندر تجاري فعالي بوده است كه بوسيله مغول‌ها ويران شده است.

 محسن ظهوري            

+ نوشته شده در  ساعت 8:46  توسط Dena 

پنجشنبه 12/2/87

 

شیشاپانگما Shisha Pangma

            

نام کوه                 شیشاپانگما، گوزنتیان

ارتفاع                   8027 متر، 26،289 فیت

موقعیت               28،35عرض شمالی 85،78 طول شرقی

محل قرار گیری       تبت

بهترین ماههای صعود   آوریل، می و آگوست، سپتامبر                            

اولین صعود                 1964 

نزدیکترین فرودگاه بین المللی   کاتماندو، نپال


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 8:42  توسط Dena 

پنجشنبه 5/2/87

 

هفت چشمه 3972

کوه های هفت چشمه شامل منطقه ی وسیعی بین رودخانه ی بازفت و شاخه ی اصلی به نام آب کاج می باشد . این کوه با چشمه های بزرگی مانند چشمه سرخون از کوه های تغذیه کننده کارون می باشد . سراسر این کوه از توده ی رسوبات آهکی و در برخی بخشها از سنگ های درهم ( کنگلومرا ) تشکیل شده است به علت درجه ی خلوص کربنات های تشکیل دهنده ی کوه و آهک خوری بارانهای اسید دار و نیز ستبرای یال اصلی در ظرف میلیونها سال گذشته ، چاله ها و چاه های فراوانی از ارتفاع 2500 متر به بالا در آن به وجود آمده و این چاله ها محل های خوبی برای ذخیره ی برف در زمستان و ذوب تدریجی آن در تابستان گردیده . به علت لایه بندی خاص توده ی تشکیل دهنده ی کوه آبهای حاصل از ذوب برف و بارش باران به اعماق کوه نفوذ کرده و به شکل چشمه های بزرگی از پایین دست دامنه ها از آن خارج می گردد . به دلیل فوق در سراسر این کوه تعداد کمی چشمه با آبدهی کم وجود دارد . در دامنه جنوبی قله ی هفت چشمه ، چاله ی بزرگی به نام گود هفت چشمه قرار دارد و چون در یکی از دامنه ها ، هفت چشمه نزدیک به هم جاری می باشد از این جهت کوه را به نام هفت چشمه نامگذاری کرده اند . گود مسافتی حدود ده هکتار دارد و اثر جاری بودن آب در دامنه های آن به چشم می خورد به همین دلیل می توان حدس زد که گود در گذشته دریاچه ای کوهستانی بوده و به علت فرسایش جلو آن باز شده و آب به خارج رها گردیده است و از دریاچه کفی افقی و اطراف آن داغ آب باقیمانده است .

پوشش گیاهی :

سراسر کوه تا ارتفاع حدود 2000 متر پوشیده از جنگل های نوع زاگرسی است و پوشش اصلی منطقه گون است .

حیوانات وحشی :  تعدادی قوچ ، میش ، کل (پازن )  ، بز ، روباه ، گرگ و تعدادی خرس قهوه ای .

آب چشمه ها در اکثر مناطق آلوده و کوهنوردان باید آب آشامیدنی را از روستای دره توت تهیه کنند .

مسیر صعود به قله ی هفت چشمه : اصفهان ، بروجن ، اردل ، چلو ممسنی ، لیبرابی ، کرسی ، آبسرده ، دره توت . سراسر مسیر غیر از آبسرده به دره توت که خاکی است ، آسفالت می باشد و با استفاده از اتومبیل پیکان می توان به دره توت ، قله و یال ها و دره های منتهی به آن کاملاً قابل مشاهده است مسیر رسیدن به قله تقریباً شبیه به توچال است . یک یال اصلی و دو دره در دو طرف آ« با انتخاب یال اصلی می توان از دره توت تا سرگاه که نام قله است ظرف هشت ساعت قله را صعود نمود . علت نامگذاری قله این است که از آنجا روستاهای اطراف به ویژه اردل قابل مشاهده است از این جهت نام سیرگاه یا تماشاگاه را به آن داده اند .

+ نوشته شده در  ساعت 8:34  توسط Dena 

پنجشنبه 5/2/87

 

آبشار دره عشق

 آبشار دره عشق در منطقه مشایخ شهرستان اردل مجاور روستای دره عشق و در 130 کیلو متری شهرکرد قرار دارد این آبشار با سرعت زیاد از دل کوه بیرون می جهد و یکصد متر ارتفاع دارد و در کنار این آبشار رود کارون به آرامی جاری است و در ترکیب با انارستان و شالیزارهای روستای دره عشق و دورک اناری فضای شگفت انگیزی را بوجود آورده است.

 آبشار آتشگاه

 این آبشار در یكصد و نود كیلومتری شهركرد و چهل كیلومتری شهر لردگان بعد از روستای میلاس و سردشت  در دره ای روح افزا و دلگشا به طول دو كیلومتر در بالادست روستای كوچك  آتشگاه قرار گرفته است روستای آتشگاه که خاطرات سرداران ایلامی  را به یاد می آورد دره ای تنگ و زیبا با خصوصیات بکر و طبیعی است در میان دره نهر خروشانی جاری است و سنگهای آهکی و گچی و درختان کهن سال گردو چنار و بلوط و زبان گنجشک پیرامون آنرا فرا گرفته  مسیر این آبشار از سرچشمه تا اتصال به رود خانه خرسان و را فضای سرسبز و بی نظیری از انواع درختان و گیاهان جنگلی فرا گرفته است . شیب زیاد و پستی و بلندی های دره بطول 3 کیلو متر ، آبشار های متعدد كوچك و بزرگی را ایجاد كرده است که در فاصله 200 متری 2 آبشار بزرگ خود نمایی می کنند  پیوند عناصر زیبای طبیعی چون دره ، سبزه زار و اقلیم مناسب ، فضای بسیار فرح بخشی را جهت تفرج و گشت و گذار در این مكان فراهم می آورد. سراسر بهار و تابستان این آبشار قابل مشاهده است.

آبشار تونل کوهرنگ

 این تونل در سال 1322 جهت انتقال قسمتی از آب چشمه کوهرنگ و چشمه های مجاور به زاینده رود در چلگرد ساخته شد.تلاش برای انتقال آب به ازمنه بسیار دور بر می گردد . در دوران صفویان تلاش برای ایجاد شکاف در کوه کارکنان وانتقال آب ، راه به جایی نبرد . آثار این تلاش و شکاف هنوز بر پیکره ی کوه کارکنان پیداست.

+ نوشته شده در  ساعت 8:30  توسط Dena 

پنجشنبه 29/1/87

 

 

ببر برف

 قلل منصوب به ببر برف 5 قله بالاي 7000 متر ،كمونيسم (7495) لنين (7134 متر) و كورژنوسكايا (7101) كه در منطقه پامير و قلل پابدا (7439) و خان تنگري (7001) در منطقه تيان شان هستند دليل نام گذاري اين قلل به علت وجود گونه اي از ببر به رنگ سفيد برفي است كه منحصرا" در اين منطقه زندگي مي كند. كساني كه موفق به صعود اين پنج قله شوند مفتخر به دريافت مدال ببر برف از طرف فدراسيون كوهنوردي روسيه مي شوند.

مون روزا

رشته کوهی بین سویس و ایتالیا است که در سمت سویس آن دره ی زرمات و در جانب ایتالیایی دره ماکوگناگا در پای آ« واقع است . سومین قله ی آلپ به نام دوفور اسپیتز ( 4634 م ) که در ضمن بلندترین قله سویس نیز هست در این رشته قرار گرفته است . دیگر قلل منطقه عبارتند است :

 

1-    نوردند ( 4609 متر ) 2- گرنزگیپفل ( 4596 متر ) 3- زوم استین اسپتتز ( 4563 متر ) 4- سگنال کرپ (  4556 متر ) 5- برتنا جیوردانی ( 4046 متر ) 6- پاروت اسپیتز ( 4436 متر ) 7- لودویگ شوهه ( 4341 متر ) 8- کورنونرو ( 4321 متر ) 9- برج وینسنت ( 4215 متر ) .

مسیر اصلی قله طولانی ولی چندان دشوار نیست . علاوه بر آن مسیرهای سنگنوردی از قبیل کریستاوی ، کریستاسانتا کاترینا و صعودهای روی یخچال همچون دهلیز مارنیلی در جبهه ی عظیم شرقی را می توان تنوعی در دست یابی به قله دانست . با این وجود تراورس های طولانی این قله به آن قله صورت می گیرد . بلندترین پناهگاه آلپ نیز در همین رشته کوه و روی قله سیگنال کوپ ساخته شده است که کاپانامارگرینا نام دارد.

اولین صعود دوفوراسپتیز در سال 1855 توسط اسمیت ، استیفنسن ، لوتز ، زومترگ والد و جی جی صورت پذیرفت .

صعودهای دیگر :

1861 : نوردند توسط برادران باکستر ، کاول و پایوت .

1872 : دهلیز مارنیلی توسط برادران نپدل بری ، تایلور ، ایمسنگ ، ابرتور  و هاوسر .

1874 : کریستاوی توسط هالتون باروبی و موسر .

1876 : قله ی بریوسچی توسط بریوسچی و ایمسنگ .

1877 : کوسیتا سیگنال توسط تونام ، سوپر ساکسو و یک باربر .

1906 : کریستا سانتا کاترینا توسط رایان و لوچ ماتر .

1931 : جبهه ی شمال شرقی سیگنال کوپ توسط لاگاروه و دیویس .

+ نوشته شده در  ساعت 10:12  توسط Dena 

پنجشنبه 22/1/87

 

کوه سفید

کوه سفید رشته کوه بزرگی است در جنوب دهستان کوخرد شهرستان بستک و در جنوب استان هرمزگان ایران واقع است. این رشته کوه در بخش کوخرد و در شمال لاور نادردون قرار دارد. سلسله کوههای «کوه سفید» از طرف مغرب به بخش جناح و بیخهٔ فرامرزان، و از سمت مشرق تا بون کوه زیر و کوه لوز و بون کوه چهار برکه امتداد دارد. از سمت شمال این کوه بزرگ پشتخهها وغارها و اشکفتها و نرگهای بزرگی وجود دارد که جانوران درنده آن زندگی می‌کنند. در قسمت شمالی این رشته کوه راه‌های پر پیچ وخم و ناهمواری وجود دارد که از طریق آنها به قله کوه سفید می‌روند، در قسمت شمال غربی این کوه راهی است نیمه هموار که بنام (بَست رَه) معروف است، از این راه کوه نوردان به «قله» کوه سفید می‌روند.

 ارتفاع کوه سفید

ارتفاع کوه سفید از سطح دریا ۶۰۰۰ متر است. در قله این کوه جنگلهای انبوهی از درخت برکو (بنه) بادام کوهی، کیهون، همچنین درختهای تنوهمندی وجود دارد مانند: کنار، نادر، سمر، سلم، وکلی وجود دارد. در سینه این کوه بزرگ آودونهای فراوانی وجود دارد که آبش شیرین است، در سمت جنوب این رشته کوه دقیقاً در دل کوه جلگه ی لاور نادردون واقع شده‌است. اين منطقه مملوه از درختان تنوه مند: كُور ، كُنار ، كِرت ، سمر ، كُوهِنگ ، سَلَم است.

شکارگاه خان بستک

و در جنوب شرقی کوه سفید یک درخت نخل کهن سالی است که سر بفلک کشیده‌است، این درخت خرما بنام ((خُوَرُه خان)) معروف است، روایت است که در دوران قدیم «خان بستک» در آنجا به شکار می‌رفته‌است.در کوه سفید مانند سایر کوه‌های بزرگ ایران حیوانات مختلفی وجود دارد، حیات وحش این کوهها شامل آهو، بز کوهی، پلنگ، خرگوش ،یوزپلنگ، روباه، گرگ، خوک، گراز، کفتار، شغال، خار پشت، وسایر حیوانات کوهی، و همچنین سایر پرندگان نیز وجود دارد مانند: کبک، شاهین، و قمری و بلبل و تیهو وغیره از پرندگان کوهی وصحرائی. متاسفانه امروزه به دلیل نبودن نظارت کافی و شکار بی رویه و غیر مجاز، نسل اکثر این حیوانات در حال انقراض است.

گیاهان دارویی

همچنین بر فراز دره‌های کوه سفید گیاهای دارویی وجود دارد مانند: انغوزه، آویشن، مرو تلخ، پونه، مرو خوش، گونیس، اسوقدوس، سُرُه بَرزُه، بروز، خارشتر، خاکشور، دریمه، زرو، شربتو، کریشکو، کمو، گل عالی عمر، پُدُه، ودیگر گیاهایی که برای دارو وتداوی استفاده می‌شود.

+ نوشته شده در  ساعت 11:45  توسط Dena 

پنجشنبه 22/1/87

 

غار آبی کرد کوی یا دانیال

گزارش : افشین یوسفی

این غار در فاصله 2 کیلومتری از دهی به همین نام (دانیال ) از توابع شهرستان سلمانشهر (متل قو ) استان مازندران است . راه دسترسی به این غار، جاده اصلی ده دانیال است که از مرکز شهر متل قو به سمت جنگل پیش میرود و بعد از گذشتن از ده خاکی میشود.در ادامه مسیر به صورت راهپیمایی در کنار رودخانه اصلی است که تقریبا تا دهانه غار 30 تا 45 دقیقه راهپیمایی دارد. و در قسمتی که یک شعبه کوچک به رودخانه می ریزد، ادامه مسیر به سمت سرچشمه شعبه (غار) ادامه می یابد.

دهانه این غار بعد از پیمودن فاصله 150 متری شیب دار بعد از رودخانه اصلی در زیر یک نوار صخره ای بلند قرار دارد که از فاصله دور و حتی ابتدای مسیر راهپیمایی و از میان درختان انبوه جنگلی، این قسمت صخره ای سفید رنگ کاملا مشخص است و میتوان آنرا نشانه دهانه غار دانست.این غار جزء غارهای روخانه ای ایران محسوب میشود و یکی از جاذبه های ورزشی این شهرستان بحساب می آید . این غار فقط دارای یک شعبه یا دالان اصلی به طول 1920 متر و عرض تقریبی 5/1 متر است که با پیچ و خمهای فراوان و گذر دالانهای تنگ و باريک پر از آب و حوضچه‌ها و آبشارهای کوچک ادامه می یابد و در انتهای به چند شعبه کوچکتر تقسیم می‌شود .وجود دالانهای کم عرض و ارتفاع که عبور از آنها به صورت پا مرغی و حتی سینه خیز ممکن میباشد، از جاذبه های دیگر این غار است . استلاگمیت و استلاگتیت های این غار به دلیل جنس لایه های بالای غار کم میباشد و جزء در مناطق معدودی در دیگر نقاط غار یافت نمیشود .آب داخل غار از چند چشمه کوچک که از شعب مختلف آن سرچشمه میگیرد تامین میشود و کاملا زلال و از نظر محلولات داری درصد بسیار پایینی می‌باشد و آن را قابل شرب می‌نماید . مقدار اندکی از آب داخل غار هم از آبراههای خارجی که به داخل راه پیدا کرده اند تامین می‌شود .دمای هوای داخل غار چیزی در حدود 23 درجه سانتیگراد و دمای آب چیزی در حدود 17 درجه است که این دما در تمامی طول سال تقریبا ثابت است که همین ثابت بودن اجازه میدهد این غار تمامی فصول سال حتی فصل زمستان قابل بازدید باشد اما توصیه میشود برای بازدید این غار از فصول گرم به دلیل بالا بودن دما در خارج از غار و خیس بودن کل لباسها استفاده شود . زمان لازم برای بازدید کامل غار برای یک تیم کوچک و سریع 5/3 ساعت و برای یک تیم متوسط بین 5 تا 7 ساعت است . لوازم مورد نیاز برای بازدید از این غار شامل چراغ قوه های ضد آب ، کلا ه کاسک ، لباس و کفش سبک است . عمق عمیقترین حوضچه های این غار ار 1 متر تجاوز نمیکند پس برای عبور از حوضچه های آن احتیاج به لوازم ایمنی شنا نمی باشد .

+ نوشته شده در  ساعت 11:42  توسط Dena 

پنجشنبه 15/1/87

 

آبشارهای مشهور ایران

مجموعه اي از  92 آبشار ايران با ذكر نام و محل آن

رديف     نام آبشار               نام منطقه

1           تنگ آتشگاه              بروجن-لردگان

2           کبودوال                    علی آباد کتول

3           لُوِه                          جنگل گلستان

4           وَروار                       کرمان-رودفرق

5           سَرین کوه                جیرفت

6           مارگون                    اردکان فارس

7           حقیقت                     سولقان البرز مرکزی

8           هفت پله                   ایگل البرز مرکزی

9           ده تنگه                    آهارالبرزمرکزی

10       سُوسِتون                  افجه البرزمرکزی


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 8:17  توسط Dena 

پنجشنبه 16/12/86

 

قلل رشته کوه هیمالیا

                 

نام قله / كشور / ارتفاع به متر / اولين فاتح ( مليت ) / تاريخ اولين صعود

 

Everest اورست / نپال و تبت / 8848 يا8850 / ادموند هيلاري ( زلاندنو ، انگلستان ) ، تنزينگ نورگي ( نپال ) / 29 مي 1953
K2 كي دو / پاكستان و چين / 8611 / آ. كامپگنوني ، ل. لاسدلي ( ايتاليا ) / 31 جولاي 1954

Kangchenjunga كانچنجونگا / نپال و هند / 8586 / گ. باند ، ج. براون ، ن. هاردي ، س. استريتر ( انگلستان ) / 25 مي 1955    Lhotse لوتسه / نپال و تبت / 8516 / ف. لوچسينگر ، ا.ريس ( سوئيس ) / 18 مي 1956

Makalu ماكالو / نپال و تبت / 8463 / ج. كوزي ، ل. تري ، ج. فرانكو ، گ. مگنون گيلتسن ، ج. بوير ، س. كوپه ، پ. لروكس ، آ. ويالاته ( فرانسه ) / 15 مي 1955                                       
Cho Oyu چو آيو / نپال و تبت / 8201 / ه.تيچي ، س. يوخلر ( اتريش ) ، پاسانگ داوا لاما ( نپال ) / 15 اكتبر 1954

Dhaulagiri دائولاگيري / نپال / 8167 / آ. اسكلبرت ، ا. فورر ، ك. دايمبرگر ، پ. داينر ( سوئيس ) ، نيما دورجي ، ناوانگ دورجي ( نپال ) / 13 مي 1960                                                
Manaslu مانسلو / نپال / 8163 / ت.ايماميشي ، ك. كاتو ، م. هيگتا ( ژاپن ) ، گ. نوربو ( نپال ) / 9 مي 1956

tنانگاپاربت / پاكستان / 8125 / هرمان بوهل ( اتريش ) ، 3 جولاي 1953
Annapurna آناپورنا / نپال / 8091 / م. هرزوگ ، ل. لاچنال ( فرانسه ) 3 ژوئن 1950

Gasherbrum I گاشربروم 1 / پاكستان و چين / 8068 / پ.ك. شوئينگ ، آ.ج. كوفمن / 4 جولاي 1958
Broad Peak برود پيك / پاكستان و چين / 8047 / م. اشموك ، ف. وينترستلر ، ك. دايمبرگر ، ه. بوهل ( اتريش ) ، 9 ژوئن 1957

Gasherbrum II گاشربروم 2 / پاكستان و چين / 8035 / ف. موراوك ، س. لارچ ، ه. ويلن پارت ( اتريش ) ، 7 جولاي 1956
Shisha Pangma شيشا پانگما / تبت / 8013 / هسو چينگ و تيم 9 نفره اش ( چين ) ، 2 مي 1964


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 7:33  توسط Dena 

چهارشنبه 8/12/86

 

كشف رودخانه ای که کوه می سازد!

 دانشمندان یک تیم بین المللی با بررسی رودخانه ای در رشته کوه هیمالایا کشف کردند که این رودخانه برخلاف عملکرد رودخانه ها که کوهها را می فرسایند بر ارتفاع کوهها می افزاید.

به گزارش مهر، رودخانه ها همیشه منجر به سایش کوهها می شوند اما به تازگی گروهی از محققان بین المللی به سرپرستی "نوح فینه گان" از دانشگاه کورنل آمریکا که نتایج تحقیقات خود را در تازه ترین شماره مجله "انجمن ژئولوژی آمریکا" (Gsa) منتشر کرده اند، در میان رشته کوههای هیمالایا در تبت رودخانه ای با عنوان "یارلونگ تسانگپو" را شناسایی کردند که موجب شکل گیری کوهی با ارتفاع بیش از 7 هزار و 700 متر در این کوهستان شده است.

"یارلونگ تسانگپو" به معنی "تطهیرکننده"، یکی از بزرگترین و تندترین رودخانه های دنیا است و به طور متوسط از ارتفاع 4 هزار متری از سطح دریا جریان می یابد. اختلاف سطح این رودخانه در طول حدود دو هزار کیلومتر بیش از سه هزار متر است و سرعت و نیروی آن به حدی است که می تواند این رودخانه را به دستگاه حفاری پرقدرتی تبدیل کند.عمق دره های ژرفی که این رودخانه بین صخره ها ایجاد کرده است حتی به عمق 5 کیلومتر هم می رسند و ارتفاع آبشارهای آن بیش از 30 متر است.

به گفته این دانشمندان، در حالی که تقریبا تمام کوههای رشته کوه هیمالایا با سرعت یکسانی در مدت 50 میلیون سال شکل گرفته اند، کوه عظیمی که دو قله آن با نامهای "نامیش براوا" و "گیالا پری" به ارتفاع 7 هزار و 756 و 7 هزار و 150 متر هستند، تنها در مدت دو میلیون سال گذشته و با سرعت بسیار زیادی ایجاد شده اند. این محققان نشان دادند که علت رشد سریع این کوه در این ارتفاع زیاد، رودخانه یارلونگ تسانگپو است. در حقیقت این رودخانه با عبور از نزدیک این کوه مقدار زیادی از سنگهای سواحل خشکی هند را شسته و با خود به این منطقه آورده، روی هم چیده و به این ترتیب موفق شده است در مدت زمان بسیار کوتاهی این کوه مرتفع را ایجاد کند.

 منبع : عصر ايران

+ نوشته شده در  ساعت 7:42  توسط Dena 

چهارشنبه 8/12/86

 

قله زرين کوه (ماسه چال)

ارتفاع: 4200 متر

منطقه: طالقان

مسير صعود: از روستاي ناريان در طالقان ـ يال جنوبي ـ قله زرين كوه ـ گردنه غربي قله ـ روستاي دلير ـ جاده چالوس

دره شرقي ـ غربي طالقان در غرب شهرستان كرج و در جنوب البرز غربي قرار گرفته است. كوههاي منطقه طالقان از شرق و جنوب به گردنه عسلك و قلل ناز و كهار و از شمال به كوههاي منطقه تخت سليمان و علم كوه متصل هستند. رودخانه طالقان رود از دامنه كوههاي اين منطقه سرچشمه گرفته و در طول مسير شرق به غرب خود باغ هاي سرسبز آبادي هاي منطقه را مشروب مي سازد. شهرك , مركز طالقان, با فاصله تقريبي 90 كيلومتر از كرج بزرگترين آبادي منطقه مي باشد.قله زرين كوه با ارتفاع 4200 متر از جمله مرتفع ترين قلل اين منطقه بوده و در انتهاي شرقي دره طالقان و در امتداد خط الراسهاي جنوبي منطقه تخت سليمان قرار دارد. مسير صعود ما در اين برنامه از طريق روستاي ناريان مي باشد كه براي رسيدن به اين روستا به كمك وسايل نقليه عمومي , مي توان از ميني بوس هايي كه هر روز صبح زود از كرج به سمت طالقان حركت مي كنند استفاده كرد.

+ نوشته شده در  ساعت 7:40  توسط Dena 

پنجشنبه 2/12/86

 

کوه دست نیافتنی

ماشربروم به ارتفاع۷۸۲۱ متر یکی از قلل دشوار کاراکروم میباشد که تا کنون تنها ۵ صعود موفق داشته   تلاش کوهنوردان نامداری چون استیو هاوس ـمارک پریزل برای صعود این کوه بی ثمر بوده در سال ۲۰۰۶ تیم قدرتمند روسی فاتح دیواره شمالی ژانو در صعود ماشربروم ناکام ماند.

ماشربروم با برآمدگی2457 متري، بیست و دومین کوه بلند جهان و یازدهمین کوه بلند پاکستان است. این کوه در ناحیه بالتیستان (Baltistan) واقع شده که دارای بلندترین قلل قراقوروم مرکزی می باشد. این کوه بلندترین قله کوهستان ماشربروم است که این کوهستان رشته کوهی فرعی در قراقوروم است که شامل چوگوليزا (Cholgoisa) (7665 متر) و( K6 (7281 متر بوده و درست در جنوب خط الرأس مرکزی اصلی قرار گرفته است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 7:54  توسط Dena 

پنجشنبه 2/12/86

 

قله و ديواره آيگر Bernese Alps

کوهی در آلپهاي سوئيس، آيگر شرقيترين قله يک خطالراس است که ادامه آن به قله Monch (به معناي راهب) (4099 متر) امتداد پيدا ميکند و از سمت ديگر به Jung frau (مريم مقدس (4158 متر) کشيده ميشود. در اين خطالرأس آيگر زيباترين کوه است. تونل خط آهن Jung franbahn از کنار کوه آيگر گذر ميکند و 2 ايستگاه داخلي نماي بسيار زيبايي از دامنههاي اين کوه را نمايش ميدهند. ديواره شمالي آيگر بسيار زيباست و به زبان آلماني Nortwand ميگويند. ديواره وحشت و ديواره مرگ از ديگر اسامي آن ميباشد. اين ديواره يکي از 6 ديواره بلند کوههاي آلپ است. ديواره 1800 متري آن تاکنون جان خيلي از کوهنوردان را گرفته است. مسيرهاي آن سنگي، يخي؛ مصنوعي، ريزشي و ترکيبي است. در 24 جولاي 1938 با تلاشي 3 روزه اولين مسير ديوراه گشايش يافت. صعودکنندگان 4 کوهنورد آلماني و اتريشي بودند که به صورت 2 تيم مجزا صعود کردند و تيم دوم يک روز بعد از صعود تيم اول با استفاده از طناب ثابت آنها به تيم اول پيوستند. در انتهاي ديوار آيگر قسمتي هست به نام "عنکبوت سفيد" بهمني که از اين بخش فرو ريخت هر چهار کوهنورد را در برگرفت، اما گروه نيروي کافي براي مقابله با اين بهمن را داشت. در سال 1935 پنجاه کوهنورد براي صعود ديواره جانشان را از دست دادند و به آن نام ديواره مرگ دادند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 7:46  توسط Dena 

پنجشنبه 18/11/86

 

رشته کوه هندوکش

این کوه به امتداد سلسله جبال همالیه از نواحی پامیر داخل افغانستان می‌باشد که از جنوب بدخشان گذشته در دره بامیان که شروع کوه دیگری است بنام کوه بابا، ختم می‌گردد. ارتفاع قله این کوه در افغانستان ۶۶۵۰ متر بوده که بنام تیراج معروف استو از سطح اب دریا ۸۳۰۰ متر ارتفاع دارد . نواحی مرتفع این کوه تقریباً همیشه پوشیده از برف است و دره‌های بیشمار در دامنه این کوه به وجود آمده که معروف ترین آنها از این قرار است : دره واخان ، شغنان ، منجان ، جرم ، درایم ، کشم ، ارسج ، فرخار ، دره اشکمش ، خوست ، فرنگ ، سمندان اندراب ، حنجاب ، دو آب و سر اب در شمال و از طرف جنوب دره پنج ، دره نور ، دره کرم، دره پشال ، باندول ، اشپی ، اسکین ، پنجدره نجراب ، دره هزاره ، بازارک ، پاران ده ششل، سالنگ، اشاوه، شکاری، کپچاق، چهارده بامیان، سیغان ، کهمرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 8:18  توسط Dena 

پنجشنبه 11/11/86

 

دیواره ال کاپیتان

 

ديواره ال كاپيتان در واقع از يك كيلومتر گرانيت يكپارچه تشكيل شده و از يكي از معروفترين ديواره‌هاي سنگي جهان محسوب ميشه و بدليل سختي صعود در بين سنگ نوردان از محبوبيت خاصي برخوردار هستش. نام اين كوه، ترجمه واژه سرخپوستي ” تو-تو-كان اوو-لا “مي‌باشد كه در حقيقت از نام رئيس بزرگ سرخپوستان ناحيه (تو-تو-كان) گرفته شده است. براي رسيدن به بالاي اين ديواره مي‌توان از طريق دهكده يوسميتي و ازمسير كوهپيمايي واقع در كنار آبشار يوسميتي اقدام كرد و سپس به سوي غرب ادامه داد ويا اينكه يك كيلومتر ديواره عمودي را انتخاب نمود كه در اين حالت مسيرهاي فراواني براي صعود وجود دارند كه البته همگي داراي درجه سختي بالا مي‌باشند. شاخص‌ترين بخش ديواره ال كاپيتان نخستين بار در سال ١٩٥٨ ميلادي توسط وارن هاردينگ و همنوردانش پس از ٤٧ روز تلاش صعود شد. درسال ١٩٦٠ اين مسير در طي دو هفته توسط رويال رابينز و همنوردانش صعود شد و اولين صعود يك روزه ديواره نيزدر سال ١٩٧٥ توسط جان لانك و همنوردانش به ثبت رسيد.

+ نوشته شده در  ساعت 7:27  توسط Dena 

پنجشنبه 27/10/86

 

 

کوه بلور (شا سفيد کوه(

کوه بلور با ارتفاع 3431 متر در انتهای دره رودخانه پل‌رود (دره اشکور) که به جؤر اشکور (جؤر ولايت) معروف است قرار گرفته که از نظر تقسيمات اداری-سياسی جزء شهرستان رامسر می‌باشد. اين کوه، که کوهی مرزی ميان رامسر و تنکابن می‌باشد، در مرز دو حوضه‌ی رودخانه‌ی لاکتراشان از زيرحوضه‌های رودخانه‌ی چالِکرودِ رامسر و سرشاخه‌های حوضه‌ی رودخانه‌ی پُل‌رود [پولؤرود] واقع شده است. و آخرين روستای دره‌ی اشکور که در پای اين کوه آرميده روستای ميج و در دره چالکرودِ رامسر، روستای ييلاقی لاکتراشان می‌باشد. لازم به ذکر است که شاه سفيدکوه به وسيله‌ی کوه‌های اِرِسوج، لاکِرِه، تَنوره کَش، ميان دشت، پيلارتبار، ناشمين و اِريِه احاطه شده است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 10:3  توسط Dena 

پنجشنبه 20/10/86

 

تاریخچه مختصری از قله K2

گزارش صعود K2 کمتر از دویست نفردومین قله جهان را صعود کرده اند . قله ای با شیب بیشتر از اورست و صعودی دشوارتر , هوایی متغیر و با تاریخی حماسی. کوهی وحشی و رام نشدنی.   K2کوهیست برای تحصیل نامی جاودان در سال 1954 آشیل کامپونی و لینو لاسونی از کشور ایتالیا یکمین گروه موفق از صعود کنندگانی بودند که برای دستیابی به قله این کوه تلاش می کردند. مبارزه ای فنی , صعود از سنگ , برفهای پر شیب , و یخ در مسیر آبروزی یاد آوری می کند که مسیر نورمال K2مسیر نورمالی نیست. 103 نفر یال آبروزی را صعود کرده اند. ملاقات افراد گروه دراسلام آباد و پرواز به اسکاردو (ویا شاید دوروز راندن در بزرگراه قره قروم) و سپس با خودروهای 4WD به Shigar-Dassu-Askole و در شش روز رسیدن به بیس کمپ K2برنامه را شروع می کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 12:48  توسط Dena  | 

پنجشنبه 20/10/86

 

رشته کوه البرز

البرز رشته کوهی است در بخش شمالی ایران. این رشته کوه از سوی غرب از تالشان جمهوری آذربایجان آغاز می‌شود و در سوی شرق تا درون ترکمنستان و افغانستان ادامه می‌یابد. بخش بزرگی از البرز در راستای کناره جنوبی دریای مازندران کشیده شده‌است. در این بخش، جبهه شمالی البرز سرسبز و جبهه جنوبی آن خشک است. دلیل این تفاوت اینست که رشته کوه البرز همچون سدی طبیعی از گذر رطوبت برخاسته از دریای خزر به سوی جنوب جلوگیری می‌کند و بیشتر این رطوبت در جبهه شمالی البرز می‌بارد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  ساعت 12:42  توسط Dena 

پنجشنبه 20/10/86

 

 Wetterhorn                                      

 ارتفاع: 3701 متر

 دامنه : رشته کوه های آلپ شمالی

 کشور: سوئیس

 قاره  : اروپا

 عرض جغرافیایی: 6333/46

 طول جغرافیایی  :  11667/8

 درجه سختی: technical climbing 

 بهترین ماه های صعود: September،August،July

 سال اولین صعود:1845

 مراکز دسترسی مناسب:Grindel wald; Switzerland

 نزدیکترین فرودگاه اصلی:       Bern ;Switzerland

توضیحات:

Wetterhorn  مجموعه کوهی است با سه قله سنگی که هر سه قله ارتفاع یکسانی دارند و از میاندامنه های پر از برف و یخ سربرافراشته اند. این رشته کوه برای کسانی که از کووهستانها عکسبرداری میکنند، شکوه و عظمت خاصی دارد و یکی از مناطق کوهستانی مورد توجه عکاسان طبیعت در شهر گراندوایلد است که در قسمت شرقی این شهر قرار گرفته است.

علاوه بر موارد فوق این قله از جمله کوه های آلپ میباشد که صعود های زیادی بر روی آن انجام میشود.

 سه قله سنگی این رشته کوه عبارتند از:Eiger(13025 ft) – Manch(13448 ft) -Jungfrau(13642 ft)

    صعود به این مجموعه نیازمند مجهز بودن به مهارتهای سنگنوردی و یخ نوردی میباشد.

در میان نام انبوهی از کسانی که موفق به صعود این قله شده اند نامهایی نظیر وینستون چرچیل به چشم میخورد که در سال 1894 موفق شد Wetterhorn   را صعود کند.

                                                                         منبع سایت:http://www.peakware.com/index.html

+ نوشته شده در  ساعت 11:59  توسط Dena 

مطالب جدیدتر
مطالب قدیمی‌تر